PK Portfolio

Posts

Thoughts, notes, and things to share.

ငရဲခွေးကြီး လွတ်နေပြီ

ပုံ – အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း စာတည်းအဖွဲ့ (၁၉၃၆) ပုံ – ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အလုပ်အမှုဆောင်များ (၁၉၃၆) ၁၉၃၆ ခုနစ် ဇန္နဝါရီလထုတ် အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းမှာ ရေးသားပုံနှိပ်ခဲ့တဲ့ ငရဲခွေးကြီး လွတ်နေပြီ ဆိုတဲ့ ပေးစာတစ်စောင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မူရင်းရေးသားသူ (ညိုမြ) ရဲ့ နာမည်ကို မဖော်ထုတ်ပေးတဲ့အတွက် ၁၉၃၆ ခုနစ် ဖေဖော်ဝါရီလမှာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ အတူ ဦးနုကိုပါ တက္ကသိုလ်ကနေ ထုတ်ပယ်ပစ်လိုက်တယ်။ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းဟာ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား သမဂ္ဂအဖွဲ့က ထုတ်ဝေတဲ့ မဂ္ဂဇင်း တစ်စောင်ဖြစ်တယ်။ နောက်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဟာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား သမဂ္ဂအဖွဲ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးလည်းဖြစ်၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းရဲ့ အယ်ဒီတာလည်း ဖြစ်တာကြောင့် သူ့မှာ အဓိက တာဝန်ရှိတယ်ဆိုပြီး သူတို့ကို ကျောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလို ကျောင်းထုတ်ပစ်လိုက်လို့ […]

Continue reading →

ကပ်ပါပေ့ မြို့စားရယ် (၄)

ရှင်ကုမာရကဿပရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို ရလျှင်ရချင်း ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာထား၊ တွေ့ကြသေးတာပေါ့ ဆိုတဲ့ စိတ်အကြံနဲ့ သူရဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှတဲ့ လက်တွေ့ သာဓက တစ်ခုကို တင်လျှောက်ပါတော့တယ်။အိုအရှင် … တစ်နေ့မှာ အကျွနု်ပ်ရဲ့ မင်းမှုထမ်းတွေက သူခိုးတစ်ယောက် ဖမ်းမိလို့ ကျွနု်ပ်ဆီ လာအပ်ကြတယ်။ ဘယ်လို စီရင်ချက် ချမလဲလို့လည်း အမိန့် တောင်းခံလာတယ်။ အဲဒီလို တောင်းခံနေတုန်း ခေါင်းထဲ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာတယ်။ ငါရဲ့ ဝါဒ ခိုင်မာမှုအတွက် ဒီလူကို အသုံးချပြီး အမြတ်ထုတ်ရင် ကောင်းမှာပါပဲလို့ စိတ်ကူးရလိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ မင်းချင်းတွေကို ဒီလို အမိန့် ချမှတ်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီ သူခိုးကို အရှင်လတ်လတ် မြေအိုးကြီး တစ်လုံးမှာ ထည့်ပြီး အိုးဝကို အလုံပိတ်ခိုင်းထားတယ်။ နောက်ပြီး […]

Continue reading →

ေကာက္ခ်က္

တစ်ချိန်တုန်းက ပုံပြောဆရာတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီ ပုံပြောဆရာဟာ တစ်နေ့တစ်နေ့ ဒီပုံပြင် အဟောင်းတွေပဲ ပြောပြီး တစ်ဝဲဝဲလည်နေတော့ စိတ်ပျက် ငြီးငွေ့လာတယ်။ ဒါနဲ့ တစ်ထောင့်တစ်ည အိပ်ယာဝင် ပုံပြင်တွေကို ဆက်ပြောနေမယ့်အစား တကယ့် လက်တွေ့ကျမယ့် ဘဝရဲ့ ဇာတ်လမ်း အစစ်အမှန်တွေကို ရှာဖွေဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ သူရဲ့ အရင်နေတဲ့ အိမ်ကနေ ထွက်လာပြီး သူရဲ့ ဇာတ်လမ်း ရှာပုံတော် ခရီးစဉ်ကြီး စတင်တော့တယ်။ဒီလိုနဲ့ သူ ရွာတစ်ရွာကို ရောက်သွားတော့ အဲဒီ ရွာမှာ တဲအိမ်လေးတစ်လုံး ငှားနေတော့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရွာထဲကို မွှေနှောက် လျှောက်သွားပြီး ကုန်ကြမ်းဇာတ်လမ်းတွေ ရလိုရငှား လှည့်ပတ်နေတော့တယ်။ အချိန်က လချီပြီး ကြာလာပေမယ့် သူလိုချင်တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းက မတွေ့တော့ […]

Continue reading →

ငါ ဘယ်သူလဲ

တချို့ သိတယ်။တချို့ မသိဘူး။တချို့ သိချင် သိမယ်။ တချို့ သိချင်မှလည်း သိမယ်။ တချို့ သိချင်မှ သိချင်မယ်။ တချို့ သိချင်မှလည်း သိချင်မယ်။ တချို့ သိချင်လား မသိဘူး။ တချို့ သိချင်လား သိတယ်။ တချို့ သိချင်လား သိချင်မယ်။ တချို့ သိချင်လား သိချင်မှ သိမယ်။ တချို့ သိချင်လား သိချင်မှလည်း သိမယ်။ တချို့ မသိချင်ဘူးဆိုတာ သိတယ်။ တချို့ မသိချင်ဘူးဆိုတာ သိချင်မှ သိမယ်။ တချို့ မသိချင်ဘူးဆိုတာ သိချင်မှလည်း သိမယ်။ တချို့ သိချင်လား၊ မသိချင်လား ဆိုတာ သိတယ်။ တချို့ သိချင်လား မသိချင်လား ဆိုတာ မသိဘူး။ တချို့ သိချင်လား မသိချင်လား […]

Continue reading →

ကပ်ပါပေ့ မြို့စားရယ် (၃)

“ဒီလိုပါ အရှင် …”ဆိုတဲ့ မြို့စားကြီးရဲ့ အသံ ထွက်လာတာနဲ့ ကျွတ်စိကျွတ်စိ ဖြစ်နေတဲ့ ပရိသတ်ရဲ့ အသံဟာ အလိုအလျောက် ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ ဒီလူကြီး ဘယ်လိုများ ကပ်ဦးမှာလဲမသိ ဆိုတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ မလိုသူ ရွာသားတွေရဲ့ အကြည့်၊ ငါတို့ မြို့စားကြီး ဘယ်လိုများ အပိုင်ဂိုးကို ရှူးဦးမလဲဟ ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အလိုတော်ရိတွေက တစ်မျိုးပေါ့။ အားလုံးရဲ့ အမြင်အာရုံဟာ မြို့စားကြီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းဖျားလေးမှာ ကျက်စားနေကြတယ်။ တည်ငြိမ်တဲ့ အသွင်၊ အေးချမ်းတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ကုမာရ ကဿပ မထေရ်ကတော့ မျက်လွှာလေး အသာချပြီး နောက်ထပ် ထွက်ကျလာမယ့် စကားလုံးတွေကို အိန္ဒြေရရ ငံ့လင့်နေလေရဲ့။ အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေကို ထိုးဖောက်ပြီး ထွက်လာတာကတော့”သီလ၊ သမာဓိ၊ အကျင့်သိက္ခာနဲ့ […]

Continue reading →

ကပ်ပါပေ့ မြို့စားရယ် (၂)

အဲဒီနေ့မှာ သေတဗျမြို့ တစ်မြို့လုံး နံနက် မိုးလေး လင်းတာနဲ့ ကျွက်ကျွက်ညံနေလေရဲ့။ ဟိုနေရာလည်း ရုံးစုရုံးစု ဒီနေရာလည်း ရုံးစုရုံးစုနဲ့ လူတွေ ဟိုနားတစ်အုပ်၊ ဒီနားတစ်အုပ် စုပြီး ကျွတ်ထိုးနေကြတယ်။ နောက်တော့ လူစုလိုက်ကြီး မြောက်စူးစူးကို အကုန် ဦးတည်သွားနေကြတယ်။ ဦးတည်ဆို မြောက်ဘက်စူးစူးက ယင်းတိုက်တောထဲမှာ ရဟန္တာတစ်ပါးဟာ နောက်ပါ ရဟန်း (၅၀၀) နဲ့အတူ ရောက်ရှိနေတယ်လို့ သတင်းကြားကြလို့ပါပဲ။ မဇ္ဈိမဒေသမှာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူပြီလို့ သတင်းကြားကတည်းက နာမည်သတင်း မွှေးလာခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓသားတော် ရဟန်းသံဃာတွေရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် မြို့ရွာအသီးသီးက လူတွေဟာ ဖူးချင် တွေ့ချင် မြင်ချင်နေကြတာ တစ်ပိုင်းကို သေလို့။ အခု တကယ် ကြွလာပြီ ဆိုတော့ ရတဲ့အခွင့်အရေး ဘယ်လက်လွှတ်ခံကြမလဲ။ အပြေးအလွှားကို သွားဖူးဖို့ […]

Continue reading →

လက်ကိုင်ဖုန်းနဲ့ ဘလော့ဂ် ဖတ်လို့ရအောင် (Mobile Blogging)

ဘလော့ဂင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပို့စ်တွေ မရေးဖြစ်တာလည်း အတော်လေးကို ကြာသွားပါပြီ။ အဓိက အကြောင်းအရင်းကတော့ ကျနော် စာမဖတ်နိုင်တဲ့ ပြဿနာပါ။ ဒီမနက် နည်းနည်း အားနေတာနဲ့ နိုင်ငံခြား ဘလော့ဂ်တွေ လိုက်ဖတ် လိုက်လေ့လာရင်း လုပ်ချင်တာလေး တစ်ခု သွားတွေ့လို့ စမ်းသပ်ရင်း ပို့စ်တင်မယ်လို့ စိတ်ကူးရသွားပါတယ်။ အဲဒါ ကျနော်တို့ရဲ့ ဘလော့ဂ်ပို့စ်တွေကို လက်ကိုင်ဖုန်းကနေ ဖတ်လို့ ရအောင် လုပ်ခြင်းပါ။ လက်ရှိ ဘလော့ဂ် စာမျက်နှာအတိုင်း ဆိုရင် လက်ကိုင်ဖုန်းကနေ ဖတ်လို့ မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် မျက်နှာပြင်ကျဉ်းတဲ့ လက်ကိုင်ဖုန်းကနေ ဖတ်လို့ရအောင် လုပ်ပေးဖို့ လိုပါတယ်။ ဟို အရင်ကတော့ အဲဒီလို လုပ်ဖို့အတွက် သီးသန့် တစ်ခုချင်းစီ ပြန်ပြင်ရမယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့ Tech Dreams […]

Continue reading →

ကပ်ပါပေ့ မြို့စားရယ်

ကျနော်တို့တွေ အားလုံးဟာ အယူသီးတဲ့လူ၊ တစ်ယူသန်တဲ့ လူတွေချည်းပါပဲ။ တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်းပေါ့။ အနည်းနဲ့အများ ဆိုသလိုပါ။ ကိုယ်ခံယူထားတာ မှန်တယ်လို့ ယုံကြည်ထားတာကြောင့် တစ်ယူသန်ကြတယ်။ တချို့လည်း အတင်းကို မျက်စိမှိတ်ပြီး မှန်ပစ်လိုက်ကြတယ်။ တချို့ကျတော့လည်း ကိုယ့်အယူအဆနဲ့ ကိုယ့်ဖာသာ သက်သေတည်ပြီး မှန်ပစ်လိုက်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ရဲ့ အယူအဆကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားတဲ့ လူတိုင်းကိုတော့ တယူသန်တယ်လို့ မခေါ်ပါဘူး။ မတူညီတဲ့ အယူဝါဒနှစ်ခု အားပြိုင်လာတဲ့အခါမှာ ကိုယ်ရဲ့ ခံယူချက်ကို မယိုင်လဲအောင်၊ မဖုံးလွှမ်းနိုင်အောင် အတင်းကို မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး အကာအကွယ်ယူတဲ့အပြင် တစ်ဖက်လူရဲ့ အယူဝါဒကို မှန်လေမလားလို့ မဆန်းစစ်တတ်တဲ့ သူကို တစ်ယူသန်တဲ့သူလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ပညာမတတ်တဲ့သူနဲ့ ပညာတတ်တဲ့သူနဲ့ ဘယ်သူက ပို တစ်ယူသန်သလဲလို့ ဆန်းစစ်ကြည့်ရင် ပညာတတ်တဲ့သူက ပိုပြီး […]

Continue reading →

တံခါးခေါက်သံများ (၄)

ဆရာဝန်နဲ့ အေးဆေး စကားပြောဖြစ်တော့ (၇) ရက် စောင့်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို မေးကြည့်ဖြစ်တယ်။ ဆရာဝန်ကလည်း အသေအချာ ရှင်းပြပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆို ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး ရောဂါတွေ ထဲမှာ ခွေးရူးပြန်ရောဂါလည်း တစ်ခု ပါဝင်နေလို့ပါ။ ခွေးရူးရောဂါပိုးဟာ အရေပြား အပေါက်အပြဲကနေ တဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ရောက်နေတတ်ပါတယ်။ အဓိက သယ်ဆောင်လာပေးတဲ့ ကြားခံဟာ ခွေးသွားရေပါ။ အဓိက ကူးစက်စေတဲ့ သတ္တဝါဟာ ခွေးဖြစ်တာမို့ ခွေးရူးပြန်ရောဂါလို့ ကင်းပွန်းတပ်တာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဆရာဝန်ရဲ့ ပြောပြချက်အရဆိုရင် ခွေးတိုင်းမှာ ခွေးရူးပြန်ရောဂါပိုး ရှိနေတတ်ပါတယ်။ ကာကွယ်ဆေး ထိုးမထားတဲ့ ခွေးတိုင်းမှာပေါ့။ တစ်ခါတလေ အိမ်မွေးခွေး တချို့က ကိုယ်ရဲ့ သခင်ကို ချစ်စနိုးနဲ့ လက်ကိုဖြစ်ဖြစ်၊ ခြေကိုဖြစ်ဖြစ် ခဲထားတတ်ပါတယ်။ ခွေးသွားရေမှာ […]

Continue reading →