PK Portfolio

Posts

Thoughts, notes, and things to share.

ရက္ခပူရသို့ တစ်ခေါက် – ကိုးသောင်းပုထိုးတော်ကြီး

ကိုးသောင်းပုထိုးတော်ကြီးက မြောက်ဦးနန်းတော်ရဲ့ အရှေ့ဘက် တစ်မိုင်ခွဲလောက်အကွာ ရွာဟောင်းတောသွားလမ်းအနီးမှာ တည်ရှိတယ်။ သျှစ်သောင်းပုထိုးတော်ကြီးကို တည်ခဲ့တဲ့ ဒါယကာ မင်းဗာဘုရင်ရဲ့ သားတော်ကြီး မင်းတိက္ခာခေါ် မင်းဒီဃာ နဲ့ မိဖုရားစောသန္တာဒေဝီတို့က ကောဇာသက္ကရာဇ် ၉၁၅ (အေဒီ ၁၅၅၃) မှာ ဘုရားဆူရေ ကိုးသောင်းကိုဌာပနာပြီး တည်ထားခဲ့တာပါ။ မင်းတိက္ခာဟာ ဘုရားမတည်၊ ဗုဒ္ဓမကူ မလုပ်ခဲ့ရင် ခြောက်လအတွင်း သေ (နတ်ရွာစံ) မယ်လို့ ပုဏ္ဏားတွေက ဟောတော့ ဒီဘုရားကိုတည်ပြီး နန်းသက်သုံးနှစ်အထိ ရှည်ခဲ့တယ်လို့ ယုံကြည်ကြတယ်။ အနောက်ဘက်မျက်နှာရဲ့ အောက်ခြေက ပေ ၂၅၀ လောက်ရှိတယ်။ တောင်ဘက်နဲ့မြောက်ဘက် အောက်ခြေက ပေ ၂၃၀ ရှိတယ်။ အရှေ့ဘက်မျက်နှာရဲ့ အောက်ခြေက ၇၇ ပေ ရှိတယ်။ အောက်ခြေ ဖိနပ်တော်ကနေ ၅ […]

Continue reading →

အောင်နိုင်သူသို့ ….

ကဝေမှတ်စု – မင်းခိုက်စိုးစန် စာမျက်နှာ (၁၀၂-၁၁၁) မှ ကောက်နှုတ်ထားသည်။ (ကြိုက်လွန်းလို့ မျှဝေခံစားခြင်းသက်သက်ပါ)အောင်နိုင်သူသည် သူ့စိတ်ကူးအတိုင်း ဖြစ်စေနိုင်သော အခွင့်အရေးကို ရသည်။Conqueror gets a chance to realize his idea.အောင်နိုင်သူဆိုတာဘာလဲ။ ဂျူးလိယက်ဆီဇာတစ်ယောက် အောင်နိုင်သူဖြစ်ဖို့ လူသန်းပေါင်းမည်မျှ သေပေးခဲ့ရ ပါသလဲ။ (ကျွန်တော် မအောင်နိုင်ချင်သော အရာနှစ်ခုရှိပါသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ အချစ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ စစ်ပွဲဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနှစ်ခုကို အောင်နိုင်ပြီးလျှင် နောက်ဆက်တွဲလိုက်၍ ပံ့ပိုးရသော ကုန်ကျ စရိတ်မှာ မဆုံးနိုင်အောင် ကုန်ရလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။နောက် … ထပ်မံစဉ်းစားရမည့် အချက်တစ်ချက်မှာ မိမိစိတ်ကူးများ ရုပ်လုံးပေါ်လာဖို့အတွက် ကိုယ်က အောင်နိုင်သူကြီးဖြစ်နေဖို့ အမှန်တကယ် လိုအပ်ပါသလား … ဟူသည့် မေးခွန်းပင်ဖြစ်သည်။ သင်ကော […]

Continue reading →

Mom’s love

When you were 1 year old, she fed you and bathed you.You thanked her by crying all night long.When you were 2 years old, she taught you to walk.You thanked her by running away when she called.When you were 3 years old, she made all your meals with love.You thanked her by tossing your plate […]

Continue reading →

တတ်သည့်ပညာ မနေသာ (၁)

ကျွန်တော်သင်ခဲ့ဖူးတဲ့ မျက်လှည့်ပညာကို အသုံးချပြီး အနည်းငယ် တင်ပြချင်ပါတယ်။ အောက်မှာ ဖဲချပ်ခြောက်ချပ်မြင်ရမှာပေါ့။ အဲဒီထဲမှာ ရှိတဲ့ ဖဲတစ်ချပ်ချပ်ကို စိတ်ထဲမှာမှတ်ထားပေါ့ဗျာ။ ပြီးရင် ကျွန်တော့ဆရာ ဒေးဗစ်ကော်ပါဖီး ရဲ့ မျက်လုံးကို သေချာကြည့်နေလိုက်ပါ။ စိတ်ထဲကတော့ အဲဒီဖဲချပ်ကို စဉ်းစားနေဦး။ ဒါမှ ခင်ဗျားဘာစဉ်းစားနေလဲ ဆိုတာကို ဆရာ့ မျက်လုံးကနေ လှမ်းကြည့်လို့ရမှာ။ (၅) စက္ကန့်လောက်ကြည့်ပြီးရင် အောက်က Magic ဆိုတဲ့ ခလုတ်ကလေးကို နှိပ်လိုက်ဗျ။ ခုန ဖဲချပ်တွေထဲက ခင်ဗျား မှတ်ထားတဲ့ ဖဲချပ်ကို ကျွန်တော် ဖျောက်ပြမယ်။ မယုံရင် စမ်းကြည့်ပါလား။မှတ်ချက်။ ။တစ်ချပ်တည်းပဲ မှတ်ပါ။ ကျွန်တော့ပညာက တစ်ချပ်တည်းပဲ ဖျောက်ပေးနိုင်မှာ။ အဲဒီတော့ တစ်ချပ်ကျော်ရင် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

Continue reading →

မေတ္တာဟူသည် …

မူကြိုကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာရှိတဲ့ ဆရာမတစ်ယောက်ဟာ သူ့အတန်းထဲက ကလေးတွေနဲ့ ဂိမ်းတစ်ခုဆော့ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။ အတန်းထဲမှာရှိတဲ့ ကလေးတိုင်းဟာ ကျောင်းကိုလာတိုင်း အာလူးထည့်ထားတဲ့ အိတ်တစ်လုံးစီ ယူလာရမယ်လို့ ဆရာမကပြောတယ်။ အာလူးတစ်လုံးစီမှာ သူတို့သိပ်မုန်းတယ်ဆိုတဲ့လူရဲ့ နာမည်ကိုရေးရမယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့တစ်ယောက်စီရဲ့အိတ်မှာပါမယ့် အာလူးအရေအတွက်ဟာ သူတို့ လူဘယ်နှယ်ယောက်လောက်မုန်းသလဲ ဆိုတာပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်။ နောက်နေ့မှာ ကလေးတိုင်းဟာ နာမည်ရေးထားတဲ့ အားလူးတွေ ကိုယ်စီသယ်လာကြတယ်။ တချို့က(၂)လုံး၊ တချို့ကျ (၃)လုံး၊ (၅)လုံးထိယူလာတဲ့လူတောင် ရှိတယ်။ ဆရာမက အဲဒီအာလူးအိတ်ကို သူတို့ ဘယ်သွားသွား ကိုယ်နဲ့မကွာ ယူသွားရမယ်လို့ မှာတယ်။ အိမ်သာတက်ရင်လည်း မချန်ခဲ့ရဘူး။ တစ်ပတ်တိတိလုပ်ရမယ်တဲ့။ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ ကလေးတချို့က စပြီး စောဒကတက်လာတယ်။ အာလုံးအပုတ်တွေကနေ အနံ့ထွက်လာပြီကိုး။ တချို့ကျ အာလူး (၅)လုံးတောင်သယ်ရတာဆိုတော့ လေးလံနေကြတာပေါ့။ တစ်ပတ်ပြည့်တော့ ဂိမ်းကပြီးပြီလေ။ ဒါကြောင့် […]

Continue reading →

သား ေဂ်ာင္းတက္ခ်င္ဘူး ေမေမ

ကျောင်းတက်ရမှာ ပျင်းတဲ့သူတွေ ရှိမယ်။ အဲဒီလိုလူတွေက စသဖြင့်ပေါ့ …..။အော .. ကျောင်းတက်ချင်ပါပေ့ ဆိုတဲ့လူတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ရှားရှားပါးပါးပါ။သူတို့တွေကျတော့ စသဖြင့်ပေါ့ဗျာ။ဒါပေမယ့် ဘယ်မိဘမဆို သူတို့သားသမီးတွေကို ကျောင်းမှန်မှန်တက်စေချင်ကြတယ်ဗျ။ တစ်နေ့တော့ အမေနဲ့ ပြဿနာတက်ရောဗျာ။ဟဲ့ကောင်၊ ဘာလို့ကျောင်းလစ်လစ်နေတာလဲ။ လိမ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ ငါသတင်းရပြီးပြီ။ နင်ပညာမတတ်ရင် ခွေးဖြစ်သွားမယ်။ ငါတို့မှာ နင့်အတွက် ပိုက်ဆံကုန်ထားရတာ။ နင်ကတော့ ပျော်လို့ပါးလို့။အော်အမေရယ်၊ အမေတို့ သားအတွက် ပိုက်ဆံကုန်ထားရတာ သားသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျောင်းတက်တော့ ပညာတတ်ရောလား အမေရယ်။ နောက် ပညာမတတ်ရင် ခွေးဖြစ်မယ်ဆိုတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ပညာတတ်ရင်ကော ဘာဖြစ်မှာမို့လဲ။အမေ ဒေါသထွက်ပြီး မျက်နှာကြီးနီရဲနေ၍ ဘာမှဆက်မပြောဖြစ်တော့။ အမှန်တိုင်းပြောရရင် အမေမလွန်ပါ။ ပထမနှစ် တက္ကသိုလ်စတက်ရ၍ ကျောင်းအတော်မှန်ခဲ့သည်။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ဒုတိယနှစ်တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံးမှ နေ့ဝက် […]

Continue reading →

Spectacular Picture

You will see a very spectacular picture.What is so spectacular on it?This picture shows a rock on a sea in Birmania, it is only possible to see this once a year with a special angle of the sun and special light conditions.Bend your head to the left and see how spectacular it is. Didn’t see […]

Continue reading →

When my time comes

I’ve been thinking for a long time about what we do in our life ….ကျွန်တော်တို့ဘဝမှာ ဘာတွေလုပ်နေကြလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာ တော်တော်ကြာပြီ။ We start by being taught in school how to become good citizens.မြို့ကြီးသား၊ နိုင်ငံ့သားကောင်း ပီသအောင် ဘယ်လိုနေမလဲ ဆိုတာ ကျောင်းမှာသင်ကြားခြင်းဖြင့် ကျွန်တော်တို့စတင်ခဲ့တယ်။ We spend a great part of our childhood studying,ငယ်စဉ်ကလေးဘဝရဲ့ အချိန်တော်တော်များများကို သင်ယူခြင်းနဲ့ပဲ ကုန်လွန်ခဲ့တယ်။ and finally we get the diploma that […]

Continue reading →

ဒါတို့တိုင်းတို့ပြည်

အမေရိကန်သမ္မတကြီး ဘုရှ် နှင့် ကျွန်တော်တို့၏ ဘဝရှင်မင်းတရားကြီးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မရဖြစ်နေကြရာမှ တစ်နေ့သ၌ ကောင်းဘွိုင်များကဲ့သို့ သေနတ်ချင်းယှဉ်ပစ်ကြဖို့ ဖြစ်လာ၏။နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ယောက်ခေါင်းကိုတစ်ယောက် အသေအချာချိန်ပြီး ပစ်လိုက်နိုင်သည်။သို့သော် လဲကျပြီးသေအံ့မူးမူးဖြစ်နေသူက ဘုရ်ှ ….။ ဘဝရှင်မင်းတရားကြီးလည်း ဦးကျောက်လုံးရယ်သံဖြင့် တဟဲဟဲ ရယ်ပြီး ဘုရှ် အနားကပ်သွားသည်။အမေရိကန်သမ္မတကြီးလည်း အံ့သြစွာဖြင့် မေးသည်။`ဟေ့ကောင် ငါမင်းခေါင်းကို သေချာချိန်ပြီးပစ်တာပါ၊ မှန်သွားပါတယ်။ မင်းဘာမှ မဖြစ်ပါလား။´`ဟား .. ဟား .. ဟား .. မင်းက တုံး တာကိုး လဒရဲ့။ ငါက အစကတည်းက ခေါင်းမှမရှိတာ။ မှတ်ထား။´xxxxxxxxxxတစ်နေ့သ၌ ရုရှသတင်းစာတစ်စောင်တွင် အောက်ပါအတိုင်း သတင်းတစ်ပုဒ် ပါလာ၏။`ရုရှသိပ္ပံပညာရှင်များ သည် မြေကြီးကို တူးဆွကြရင်း ပေ ၁၀၀ အရောက်တွင် ကြေးနန်းကြိုးမျှင်တစ်ချောင်း တွေ့ရသည်ဟူသတတ် […]

Continue reading →