PK Portfolio

Category: တွေးစရာ

သစ္သားဇလံုေလး

–Select Language– Myanmar English မသန်မစွမ်း အဘိုးအိုကြီးတစ်ယောက်ဟာ သူ့သားရဲ့ အိမ်မှာ သူ့ချွေးမ၊ လေးနှစ်သားအရွယ် သူ့မြေးလေးနဲ့အတူ နေလေရဲ့။ အဲဒီ အဘိုးအိုကြီးက လက်တွေဆိုလည်း တုန်လို့၊ အမြင်အာရုံကလည်း မှုန်ဝါးဝါး၊ သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းကလည်း ဒယိမ်းဒယိုင်နဲ့ပေါ့။ သူတို့ မိသားစု လေးယောက်ဟာ အစာစားပြီဆိုရင်ဖြင့် စားပွဲတစ်လုံးမှာ အတူတူ ထိုင်ပြီး စားလေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဘိုးအိုကြီးဟာ လက်က အရမ်းတုန်၊ မျက်စိက ဝါးတားတားဆိုတော့ အစာစားရတာလည်း အခက်ကြုံတာပေါ့။ ပဲစေ့ကို ဇွန်းနဲ့ ခပ်ပြီ ဆိုရင်ဖြင့် ပဲစေ့တွေဟာ ဇွန်းထဲကနေ ကြမ်းပြင်ပေါ် တမင် ခုန်ချနေသလား အောက်မေ့ရတယ်။ ဖန်ခွက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီ ဆိုရင်လည်း ခွက်ထဲမှာ လှိုင်းတွေကြီးပြီး စားပွဲခင်းပေါ်ကို နွားနို့တွေ ဖိတ်ကျကုန်တယ်။ […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

အပြစ်တင်ခြင်း

၂၀၀၈ ခုနစ်၊ ဇူလိုင်လ၊ ၄ ရက် (သောကြာနေ့)အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တစ်ခု လုပ်ဖို့ရှိနေပါတယ်။လူတချို့ လုပ်လိမ့်မယ်လို့ လူတိုင်း က အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားတယ်။တစ်ယောက်ယောက်တော့ လုပ်နိုင်မှာပါ။ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ မလုပ်ကြဘူး။ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူတချို့ စိတ်ဆိုးတယ်။ဒါ လူတိုင်းရဲ့ တာဝန်ပဲ မဟုတ်လား။တစ်ယောက်ယောက် လုပ်နိုင်မယ်လို့ လူတိုင်း ထင်ထားကြတယ်။ဒါပေမယ့် လူတိုင်းတော့ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်သူမှ မတွေးဆမိကြဘူး။နောက်ဆုံးတော့ ……တစ်ယောက်ယောက် လုပ်နိုင်တာကိုဘယ်သူမှ မလုပ်တော့လူတိုင်းကလူတချို့ကို အပြစ် ဝိုင်းတင်လိုက်ကြတယ်။ သူ့ကြောင့်ဆိုပြီး အပြစ်ဝိုင်းဖို့လိုက်ကြတယ်။Everybody Was Sure ဆိုတဲ့ မူရင်းစာကိုလည်း ပြန်လည် တင်ပြလိုက်ပါတယ်။There was an important job to be done,and Everybody was sure Somebody would […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

နောက်ငါးမိနစ်လောက်

၂၀၀၈ ခုနစ်၊ ဇူလိုင်လ၊ ၂ ရက် (ဗုဒ္ဓဟူးနေ့) ယနေ့သည် ရာသီဥတု အလွန်သာယာသော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။ ပန်းခြံထဲမှ ကစားကွင်းတွင်လည်း ကလေးအသံများဖြင့် သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ကလေး၊ လူကြီး အရောင်အသွေး စုံလင်စွာဖြင့် ပန်းခြံလေးမှာ အသက်ဝင်နေသည်။ ခုံတန်းလျားတိုင်းတွင်လည်း ကလေးကို စောင့်ကြပ်နေကြသော လူကြီးမိဘများနှင့် ပြည့်ကြပ်၍ နေသည်။ အမျိုးသားတစ်ဦးသာ ထိုင်နေသော ခုံတန်းဆီသို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်။ ကစားကွင်းထဲမှ ကလေးတစ်ဦးဦးဆီသို့ ပီတိဖြာဝေနေသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ခပ်ပြုံးပြုံးကြည့်နေသော ထိုအမျိုးသား၏နားဘေးရှိ နေရာလွတ်ကလေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသမီးကပင် အမျိုးသားဘက်သို့ လှည့်၍အမျိုးသမီး > “ဟောဟိုမှာ ဒန်းစီးနေတဲ့ အင်္ကျီအနီနဲ့ ကလေးက ကျွန်မသားလေးပါ”အမျိုးသား > “ ကလေးက အတော်ချစ်စရာ ကောင်းတာပဲဗျ။ […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

ပြောဖို့ ခက်ပါတယ်

–Select Language–MyanmarEnglish တရံရောအခါက ဘုရင်ကြီးတစ်ပါးရှိသတဲ့။ ဒါ အနောက်တိုင်း ပုံပြင်တွေရဲ့ ပြောရိုးပြောစဉ် နိဒါန်းပါ။ ကျနော်တို့ မြန်မာပုံပြင်မှာကျ ဒီလို မဟုတ်ပြန်ဘူး။ ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ဗာရာဏသီပြည်ကြီးမှာ ဗြဟ္မာဒတ်မင်းကြီး အုပ်စိုးသတဲ့။ ကဲကဲ … ပုံပြင် ဆက်ကြဦးစို့။ ဘုရင်ကြီးရဲ့ ဘေးနားမှာ သက်တော်စောင့်တွေ အများကြီး ရှိတဲ့ အထဲမှာမှ တစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ အပါးတော်မြဲ အနေနဲ့ ခန့်အပ်ထားသတဲ့။ သဘောက ဘုရင်ကြီးရဲ့ အနားမှာ ထပ်ကြပ်မကွာ အမြဲနေခွင့်ရသပေါ့ကွယ်။ ဘယ်သွားသွား၊ ဘယ်လာလာပေါ့။ သူဟာ ပညာလည်းရှိတယ်၊ ဘုရင်ကြီးကိုလည်း အကြံကောင်း ဉာဏ်ကောင်းတွေ ပေးတတ်တော့ ရှင်ဘုရင်က သဘောတော်ခွေ့တာပေါ့ကွယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဘယ်သွားသွား ခေါ်သွားသတဲ့။တစ်နေ့တော့ ရှင်ဘုရင် မွေးထားတဲ့ ခွေးဟာ ဘုရင်ကြီးရဲ့ လက်ညိုးကို […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

အယူသီးခြင်း

၂၀၀၈ ခုနစ်၊ မေလ၊ ၂ ရက် (သောကြာနေ့)အယူသီးတယ် ဆိုတာ ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးကို ပြောတာလဲ။အယူသီးတဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့ သတ်မှတ်ခံရတဲ့ လူရဲ့ အပြုအမူကကော ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေမလဲ။လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ဟာ အယူသီးတဲ့လူလို့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က သတ်မှတ်ထားရင် အဲဒီလူရဲ့ အပြုအမူဟာ ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်နေမလဲ ဆိုတာ ကျနော်တို့ အကြမ်းအားဖြင့် နားလည်နိုင်ပါတယ်။ သူ့အပြုအမူဟာ အခြားလူတွေနဲ့ မတူဘဲ တစ်မူ ထူးခြားနေမှာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမယ့် အယူသီးခြင်းရဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ် အတိအကျကို သတ်မှတ်ဖို့ ဆိုရင်တော့ အတော်လေး ခက်လိမ့်မယ်ထင်တယ်။“အယူသီးခြင်းဟူသည် လွန်လွန်ကဲကဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စွဲမှတ်ယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်သည်” လို့ မြန်မာ အဘိဓာန်အကျဉ်းက ပြဆိုထားတယ်။ ဒါဆို နိုင်ငံရေး အယူဝါဒ တစ်ရပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယုံကြည်ထားတဲ့ […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

စည်းကမ်းမှသည် … ဥပဒေဆီသို့

၂၀၀၈ ခုနစ်၊ ဧပြီလ၊ ၂၂ ရက် (အင်္ဂါနေ့)ခေါင်းစဉ်က နည်းနည်းများ ကြီးကျယ်နေသလား မသိဘူးနော်။ တကယ်ဆိုရင် အဲဒီလောက် အမြင့်ကြီး ဆွေးနွေးဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ဘာလို့လည်း ဆိုတော့ ဥပဒေဆိုတဲ့ စကားလုံးက ကျနော်နဲ့ အတော်လေး မရင်းနှီးခဲ့ပါဘူး။ ငယ်ငယ်က ဥပဒေဆိုတာကို မြန်မာ့ရုပ်မြင်သံကြားမှာက လွဲလို့ ဘယ်မှာမှ မမြင်ဖူးဘူးလေ။ စည်းကမ်းဆိုတာကမှ မူလတန်း ကျောင်းသား ဘဝကတည်းက သိလာခဲ့တာ။ “စည်းကမ်းရှိမှ တိုးတက်မည်”၊ “စည်းကမ်းသည် လူ၏ တန်ဖိုး” စသဖြင့်ပေါ့။ ကြားဖူးနား၀ ရှိနေတော့ စည်းကမ်းဆိုတာနဲ့ လက်ပွန်သတီး ရှိနေတယ်။ နောက်တော့ စာစီစာကုံးတွေ ရေးရတော့ စည်းကမ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေက လွတ်ကို မလွတ်ဘူး။ ဥပဒေ ဆိုတာကတော့ ခပ်ဝေးဝေးပဲ။ အသက်ကြီးလာပြီး […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

နောင်တကို စမြုံ့ပြန်ခြင်း

၂၀၀၈ ခုနစ်၊ မတ်လ၊ ၃၁ ရက် (တနင်္လာနေ့) ပထမတော့ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် သူတပါးကို အပြစ်တင်တယ်။နောက်ပိုင်းကျတော့ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်ပဲ အပြစ်တင်မိတော့တယ်။အခုတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မတင်တတ်တော့ဘူး။မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်အတွက် နောင်တရမိတယ်။ “ဒီလိုမှန်း သိရင်” ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ ဒေါသထွက်တယ်။ လောကဓံက ငါ့ကို မျက်နှာသာ မပေးဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်က ငါ့ကို မကြည်ဖြူဘူး။ လူတွေက အကောင်းမမြင်ဘူး။ သူတို့က ငါ့စေတနာကို နားမလည်ဘူး။ ငါ့မျှော်လင့်ချက်ကို သဘောမပေါက်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အားမပေးဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒကို မလိုက်လျောနိုင်ကြဘူး။ ငါ့ဆို မကောင်းချည်း ပြောနေကြတယ်။ ဒီလို ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုတွေရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ငါတွေနဲ့ ဝန်းရံနေတဲ့ အတွေးတွေဟာ အတ္တရဲ့ ပုံဆောင်ခဲတွေလို့ နားလည်သဘောပေါက်လာတယ်။ […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

အျပံဳးခြန္အား ေပးသနားပါ

၂၀၀၈ ခုနစ်၊ မတ်လ၊ ၇ရက် (သောကြာနေ့) လူအတော်များများ ပြုံးဖို့ ခဲယဉ်းကြတယ်။ တစ်နေ့တာရဲ့ အချိန်တွေကို ရှုံ့မဲ့စွာနဲ့ ဖြုန်းတီးပစ်ကြတယ်။ ပြုံးဖို့ မေ့နေကြပုံပဲ။ လူတွေဟာ သောကရဲ့ ဖိစီးမှုအောက်မှာ ပြားပြားဝပ်နေကြသလို သောကကို တွန်းလှန်ဖို့ မေ့နေကြတယ်။ သောကဟာ လူတိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ အားလုံးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု တစ်ခုပါ။ သောကကင်းတဲ့ လူဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အလိုမကျရင် သောကဆိုတာ ဖြစ်လာတာပါပဲ။ လောကမှာ အလိုမကျစရာ တစ်ပုံကြီးပါ။ အဲဒါကြောင့် သောကတွေ တစ်ပုံတစ်ပင်ကြီး ထမ်းထားရတယ်။ ပိုးထားရတယ်။ဒါပေမယ့် တချို့လူတွေမှာ သောက မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ အဲဒီလူတွေဟာ ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘယ်လို လူမျိုးတွေလဲ။ ငွေကြေး၊ အာဏာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူတွေလား။ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့တွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

Fair And Justice တရားမျှတခြင်း

တရားတယ် နဲ့ မျှတတယ် ဆိုတဲ့ မြန်မာစာလုံးကို ကျနော်တို့ သာမန်ကာရှန်ကာပဲ ဖတ်လိုက်ကြတယ်။ လွယ်လွယ်လေးပဲ တွေးလိုက်ကြတယ်။ တရားမျှတခြင်း လို့ တွဲပြီး ဖတ်လိုက်တယ်။ တွဲပြီး မှတ်လိုက်တယ်။ ကျနော်တို့ အဲဒီ စကားလုံး နှစ်လုံးကို အဓိပ္ပါယ် ဆင်တူတယ်လို့ပဲ ယူဆလိုက်ကြတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီ စကားလုံး နှစ်လုံးဟာ ဝိရောဓိသဘောတွေ ပါနေတယ်။ တစ်ခုကို ပြည့်စုံအောင် ကြိုးစားကြရင်း ကျန်တဲ့တစ်ခုက အမြဲတမ်း လစ်ဟင်းသွားတတ်တယ်လေ။ တရားတာနဲ့ မျှတတာ အဓိပ္ပါယ်အနေနဲ့ စာဖတ်သူကကော ဘယ်လို နားလည်လဲ။ အောက်ကို ဆက်မဖတ်ခင် တစ်ချက်လောက် စဉ်းစားကြည့်ပါဦးလား။Fair ဆိုတာကို free from bias, dishonesty, or injustice လို့ အဓိပ္ပါယ် ဖွင့်ထားတယ်။ […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

ရှိခြင်း၊ မရှိခြင်း နှင့် လူ

မရှိတာကို အရှိလုပ်တာ လူညံ့မရှိတာကို ရှိအောင် အတင်းလုပ်ယူတာ လူမိုက်မရှိတာကို မရှိဘူးလို့ သိတာ ပညာရှိမရှိတာကို ရှိအောင် ကြိုးစားတာ လူတော်မရှိတာကို အရှိမြင်တာ စိတ်ကူးယဉ်သူရှိတာကို မရှိအောင် လုပ်တာ လူဆိုးရှိတာကို မရှိဘူးလို့ ထင်တာ အရူးရှိတာကို မရှိဘူးလို့ တွေးတာ အားနေတဲ့လူရှိတာကို မရှိဘူးလို့ ငြင်းတာ လူညာရှိသလို မရှိသလိုလို မြင်တာ စိတ်မနှံ့သူရှိသလို မရှိသလိုလို ပြောတာ လူလိမ်ရှိလိုက် မရှိလိုက် ဖြစ်စေချင်တာ လူယုတ်မာရှိရှိ မရှိရှိ မြင်နိုင်တာ တွေးခေါ်သူရှိရှိ မရှိရှိ နေတတ်တာ သူတော်ကောင်းရှိခြင်းနဲ့ မရှိခြင်းကို နားလည်တာ စူးစမ်းသူရှိခြင်းနဲ့ မရှိခြင်းကို ခံစားနိုင်တာ အနုပညာသမားရှိခြင်းနဲ့ မရှိခြင်းကို မေ့နိုင်တာ တရားသမားရှိခြင်းနဲ့ မရှိခြင်းကို စဉ်းစားနေတာ ကျနော်ပေါ့ဗျာ။

ဆက်ဖတ်ရန် →