PK Portfolio

Category: တွေးစရာ

သင်ခန်းစာ

အခန်း (၁)ကျနော် ဒီလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့တယ်။ လမ်းဘေးတစ်ဖက်မှာ အင်မတန် နက်တဲ့ ကျင်းကြီး တစ်ကျင်း ရှိတယ်။ ကျနော် အဲဒီကျင်းထဲ ပြုတ်ကျသွားတယ်။ အောင်မယ်လေး … ပြန်တက်လာနိုင်ဖို့ အတော်လေး ကြိုးစားလိုက်ရတယ်။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျနော့် အမှားပါ။အခန်း (၂)အရင်လမ်းအတိုင်း လမ်းလျှောက်လာခဲ့တယ်။ ကျနော် စောနက ကျင်းထဲ ထပ်ကျတယ်။ ဒီတစ်ခါလည်း အပေါ်ရောက်ဖို့ အတော်လေး ကြိုးစားလိုက်ရတယ်။ ဒါတော့ ကျနော်လည်း မတတ်နိုင်ဘူး။အခန်း (၃)ဒီလမ်းကိုပဲ ထပ်လျှောက်နေမိတယ်။ စောန ကျင်းထဲလည်း နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ကျပြန်ရော။ အကျင့်ကြီးကို ဖြစ်လို့။ ကျနော်ကိုက အမှတ်မရှိတာပါ။ ချက်ချင်းပဲ အမြန် ရအောင် တက်လိုက်တယ်။အခန်း (၄) ကျနော် ဒီလမ်းကိုပဲ ထပ်လျှောက်မိပြန်ပြီ။ တွင်းနက်ကြီးကို ကျနော် […]

Continue reading →

ဉာဏ်ကြီးရှင်ရဲ့ ပဲကြီးလှော်တစ်ဆုပ်

ကျနော် မန်းကို ပြန်တဲ့ တစ်ခေါက်ကပေါ့။ အောင်မင်္ဂလာကားကွင်းကို ညီက ကားနဲ့ လိုက်ပို့ပေးတယ်။ အချိန်စောနေသေးလို့ နှစ်ယောက်သား အအေးဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ ထိုင်ရင်း စကားပြောနေဖြစ်ကြတယ်။ သူနဲ့ စကားပြောနေရင်း ကျနော် စိတ်ဝင်စားနေတာ သူ့ရဲ့ တော်ကီ မဟုတ်ဘဲ သူ့ နောက်ကျော၊ ကျနော့် မျက်နှာချင်းဆိုင်က အဖြစ်အပျက်ကလေး ဖြစ်နေတယ်။ အထူးအဆန်းတော့ မဟုတ်ပေမယ့် သူတို့ ဘာလုပ်နေလဲ၊ ဘာလုပ်ဦးမလဲ၊ ဘယ်လိုများ လုပ်မလဲလို့ စိတ်ဝင်စားနေမိတယ်။ လေးဘီးကားလေး တစ်စီးပေါ်ကို လက်တွန်းလှည်း ဝိုင်းတင်နေကြတယ်။ တင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ လူသုံးယောက်။ အဆင်မပြေတော့ သူတို့ ခေါင်းခြောက်နေကြတယ်။ သိတဲ့ အတိုင်းပဲလေ။ လေးဘီးကားက အမိုးနဲ့ဆိုတော့ ခပ်ပုပု၊ အနံက ခပ်ကျဉ်းကျဉ်း။ တကယ်တန်း အရွယ်အစား တိုင်းကြည့်ရင်တော့ […]

Continue reading →

ဘဝမှာ ရပ်ကြည့်မိသော အခါ

–Select Language–MyanmarEnglish အသက်ကငယ်ငယ်နဲ့ စီးပွားရှာကောင်းတဲ့ မောင်ဇော်တစ်ယောက် ညပိုင်းတွေ အားပြီဆိုရင် ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ လမ်းမတွေပေါ် စိတ်ပြေလက်ပျောက် အလည်ထွက်တတ်တယ်။ သူဝယ်ထားတဲ့ အသစ်စက်စက် ကားနဲ့ ရန်ကုန်လမ်းတွေပေါ် အတင်းကို ဒရဇက် မောင်းလေ့ရှိတယ်။ ဝယ်ထားတာ နှစ်လပဲ ရှိသေးတော့ ထုံးစံအတိုင်း တသသပေါ့။ တစ်နေရာအရောက် လမ်းဘေးမှာ ကစားနေကြတဲ့ ကလေးတွေအပေါ် အာရုံအပြည့် ရောက်နေတဲ့အချိန် ရုတ်တရက် မျက်စိထဲမှာ အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားတာ မြင်လိုက်လို့ ကားကို အရှိန်လျှော့ပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ကားကို ဖြည်းဖြည်းလေး သတိနဲ့ မောင်းနေတယ်။ ဒါပေမယ့် ကလေးရဲ့ အရိပ်အခြေ မတွေ့ဘူး။ အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ အုတ်နီခဲတစ်ခဲ ပျံကျလာတယ်။ ဒုန်းးးးးးးးးးးဘရိတ်ကို အတင်း ဖမ်းအုပ်ပစ်လိုက်တယ်။ ထိသွားတာက သူ့ကားရဲ့ ညာဘက် တံခါး။ ကားကို […]

Continue reading →

လောကကြီးကို ပြောင်းလဲကြည့်မလား

သားသားကြီးလာရင် ဘာလုပ်မလဲလို့ မိဘတိုင်းက ကိုယ့်သားသမီးကို မေးဖူးကြမယ်။ စဉ်းစားတတ်လာတဲ့ ၁၀ နှစ်သား လောက်မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် အိပ်မက်လေးတွေ ကိုယ်စီ မက်ခဲ့ကြမယ်။ လူတိုင်းလူတိုင်းက ကိုယ်တန်ဖိုးထား ကိုးကွယ်နေတဲ့လူပဲ ဖြစ်ချင်ကြတာ။ ထူးဆန်းတာက ဘယ်ကလေးမှ သားကြီးလာရင် လူဆိုးကြီးလုပ်မယ်၊ လူသတ်သမားကြီး လုပ်မယ်လို့ မပြောခဲ့ကြပါဘူး။ တကယ်တမ်း စဉ်းစားတတ်လာတော့ ဘဝရဲ့ အပြစ်အနာအဆာတွေ မြင်တတ်လာပြီ။ ကောင်းခြင်းနဲ့ မကောင်းခြင်းကို ကိုယ်ပိုင် အဘိဓာန်နဲ့ သက်မှတ် တတ်လာပြီ။ ဒီလို ခွဲတတ်လာတာနဲ့ အမျှ ကလေးတွေဟာ ကယ်တင်ရှင်တွေ ဖြစ်ချင်လာကြတယ်။ ဆင်းရဲတဲ့ ကလေးတွေက “အမေ … သား ကြီးလာရင် အမေ့ကို လုပ်ကျွေးမယ်” ဆိုတဲ့ သူရဲ့ အိပ်မက်ကလည်း အမေကို ကယ်တင်ဖို့ ကြံစည်လိုက်ခြင်း […]

Continue reading →

ကြွက်ထောင်ချောက်

–Select Language– Myanmar English ကြွက်ဟာ အက်ကွဲနေတဲ့ အုတ်နံရံ ကြားကနေ လယ်သမား လင်မယား၊ အထုပ်တစ်ထုပ် ဖြေနေတာကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေလေရဲ့။ အထဲမှာ ဘာမုန့်များ ပါလေမလဲ လို့ စိတ်ထဲက မျှော်တလင့်လင့်နဲ့ ကြည့်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ စိတ်ပျက်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရတာက ကြွက်ထောင်ချောက် တစ်ခု။ လယ်သမားကြီးဟာ အိမ်ထဲက တစ်နေရာမှာ သွားချထားလိုက်တယ်။ အဲဒါကို မြင်လိုက်တဲ့ ကြွက်ဟာ အားရပါးရ အော်ပြီး လယ်ကွင်းထဲ ပြေးထွက်သွားတယ်။ အားလုံးကို သိစေချင်လို့ အသိပေးတဲ့ သဘောပေါ့။ အိမ်ထဲမှာ ကြွက်ထောင်ချောက် တစ်ခု ရှိတယ်ဗျို့၊ အိမ်ထဲမှာ ကြွက်ထောင်ချောက် တစ်ခု ရှိတယ်ဗျို့။ မြေကြီးကို ခြေထောက်နဲ့ ယက်ပြီး အစာရှာနေတဲ့ ကြက်ဖကြီးက […]

Continue reading →

ဇာတ်လမ်းက ဒီလောက်နဲ့တင် မဆုံးသေးပါဘူး

–Select Language–MyanmarEnglish ဟိုး ရှေးရှေးတုန်းက ယုန် နဲ့ လိပ်ဟာ ဘယ်သူ အပြေးပိုသန်သလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငြင်းခုန်နေကြသတဲ့။ အဲဒီ ငြင်းခုန်မှုကို ပြိုင်ပွဲတစ်ပွဲနဲ့ အဖြေရှာဖို့ နှစ်ဦးလုံး သဘောတူလိုက်ကြတယ်။ အပြေးပြိုင်ဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းကို နှစ်ဦးသဘောတူ ရွေးချယ်ပြီး ပြိုင်ပွဲကို စတင်လိုက်တယ်။ စလိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ ယုန်ဟာ အားကုန် ရှိသမျှ ခွန်အားနဲ့ တဟုန်ထိုး ပြေးတော့တယ်။ လှုပ်ပဲ့လှုပ်ပဲ့ ရွေ့လာနေတဲ့ ကိုရွှေလိပ်နဲ့ အပြတ်အသတ် ကွာနေတော့ ကိုယုန်က သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်မှာ အေးဆေး အနားယူတော့တာပေါ့။ မကြာခင်မှာပဲ အိပ်ပျော်သွားလေရဲ့။ ဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှန်မှန်လေး လာနေတဲ့ ကိုရွှေလိပ်က ပန်းတိုင်ကို ရောက်မှ ကိုယုန်ခမျာ နိုးလာတော့ ဘာတတ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ ရှုံးရောပေါ့။ အနှစ်သာရ – […]

Continue reading →

တုန့်ပြန်ဖို့တော့ အချိန်ပေးပါ

ဘယ်သူ ဘယ်ဝါ ရေးထားတယ် ဆိုတာ မသိပေမယ့် တချို့ စကားလုံးတွေဟာ အတော်လေး တွေးလို့ကောင်းတာကြောင့် ဘာသာပြန်ပြီး အားလုံးကို မျှေ၀ ပေးလိုက်ပါတယ်။ အတွေးပွားနိုင်ကြပါစေ။ ကျနော်တို့နဲ့ မသင့်လျော်တဲ့ လူတွေ အများကြီးကို တွေ့ပြီးမှ ထိုက်သင့်တဲ့ လူနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရကြတယ်။ ဒါမှ ကျနော်တို့ ထိုက်သင့်တဲ့ လူနဲ့ တွေ့ခွင့်ရလို့ ဒီအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားနိုင်မယ်။ ပျော်ရွှင်မှု တံခါးပေါက် ပိတ်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ နောက် တံခါး တစ်ပေါက် ပွင့်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် အချိန် တော်တော်များများမှာ ပိတ်သွားတဲ့ တံခါးကို ငေးမှိုင်ထိုင်တွေး နေတာနဲ့ပဲ ကျနော်တို့အတွက် ပွင့်လာတဲ့ နောက်တံခါးကို သတိမမူလိုက်မိတော့ဘူး။ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း ဆိုတာ … ထိုင်ခုံလေးပေါ်မှာ အတူထိုင်ရင်း ဘာစကားမှ […]

Continue reading →

ခဲတံတစ်ချောင်းရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား

ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ယောက်က စစ်ထွက်တော့မယ့် တပ်သားတွေကို စစ်ချီစကား မှာနေတဲ့ အလား ခံတံလေးကို ကြည့်ပြီး ဂျပ်ဗူးနဲ့ မထုပ်ခင် အမှာစကား ပါးနေလေရဲ့။ သူက ပြောတယ်။ “ကဲ မင်းတို့လေးတွေ နောက်နေ့ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ဘဝကို စတင်ရတော့မယ်။ မင်းတို့ သိဖို့ လိုက်နာဖို့ ကိုယ်ကျင့်တရား (၅) ခုရှိတယ်။ ဒါတွေကို မင်းတို့ အမြဲ မှတ်ထားပါ။ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါနဲ့။ ဒါမှ မင်းတို့ဟာ ခဲတံကောင်းတစ်ချောင်း ဖြစ်လာမယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ဘဝဟာ တန်ဖိုးရှိလာမယ်။ နံပါတ် (၁) မင်းတို့ဟာ အင်မတန် ကြီးကျယ်တဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို ဖန်တီးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် တခြားလူတစ်ဦးဦးက ဆုပ်ကိုင်တာကိုတော့ မင်းတို့ ခွင့်ပြုရလိမ့်မယ်။ တခြား သူတစ်ဦးဦးဟာ မင်းတို့ကို ချယ်လှယ်ကောင်း […]

Continue reading →

ဘ၀ဟူေသာ အိမ္

အသက်ကြီးရင့်ပြီ ဖြစ်တဲ့ လက်သမားဆရာကြီးဟာ သူ့အလုပ်ကနေ ရပ်နားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ အိမ်ဆောက်တဲ့ အလုပ်ကနေ ရပ်နားပြီး သူ့မိန်းမနဲ့အတူ မိသားစုဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းတော့မယ့်အကြောင်း သူ့ရဲ့ အလုပ်ရှင်ကို အကြောင်းကြားလိုက်တယ်။ အပတ်စဉ် ဝင်ငွေရနေတဲ့ ဒီအလုပ်ကို သူ နှမြောပေမယ့် သူ နားချင်ပြီ။ နားကို နားတော့မယ်လို့ စိတ် ဒုန်းဒုန်းချလိုက်တယ်။အလုပ်ရှင်ဟာ လူတော်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရမှာကို အရမ်းနှမြောနေတယ်။ သူ့ဆီကနေ အလုပ်ထွက်သွားတာကိုလည်း သူ မလိုလားဘူး။ အရမ်းလည်း ဝမ်းနည်းမိတယ်။ ဒါနဲ့ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အိမ်တစ်လုံးတော့ ဆောက်ပေးပါဦးလို့ တောင်းပန်ပြီး ဆွဲထားလိုက်တယ်။ အလုပ်ရှင်က တောင်းဆိုနေတော့ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရပေမယ့် သူ့ရဲ့ စိတ်မပါလှတဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အတော်လေးကို သိသာနေတယ်။ သူနားချင်တာ မနားရတော့ […]

Continue reading →

ဘ၀ ဆိုတာ …

“ဘ၀ ဘ၀ ဘဝ၊ ဒီလိုပဲ ဒီလိုအမြဲ” ဆိုတဲ့ သီချင်းစားသားကို ကြားဖူးမှာပါ။ “ဘ၀ ဘ၀ ဘဝ၊ ဒီလိုပဲ့ ဒီလိုရွဲ့” လို့ ပြောင်းဆိုနေတာလဲ ကြားနေရပါတယ်။ ဘဝဆိုတာ ဘာလဲ။ ဒီမေးခွန်းကို ဖြေဖို့ ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ် အရင် ဖတ်ကြည့်ရအောင်။ပထမဆုံးနေ့မှာ ဘုရားသခင်ဟာ ခွေးသတ္တဝါကို ဖန်ဆင်းတော်မူတယ်။ ပြီး ခွေးကို မိန့်တော်မူတာက “မင်း အိမ်တံခါးမှာ အမြဲထိုင်ပြီး ဖြတ်လျှောက်တဲ့သူ မှန်သမျှကို အကုန်သာ ဟောင်ပေတော့။ မင်းကို ငါကိုယ်တော် အနှစ် နှစ်ဆယ်စာ သက်တမ်း ပေးသနားတော်မူမယ်။”ဒီတော့ ခွေးက “အရှင်ဘုရားသခင်၊ ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီးတောင် ဟောင်နေရမှာလားဘုရား။ တပည့်တော်ရဲ့ အသက် ဆယ်နှစ်ကို ဘုရားသခင်အား ပြန်ပေးပါရစေ။ တပည့်တော် ဆယ်နှစ်ပဲ နေပါရစေဘုရား။” […]

Continue reading →