PK Portfolio

ရေးသားချက်များ

အတွေးအမြင်၊ မှတ်စုနှင့် မျှဝေလိုသော အကြောင်းအရာများ။

ဒါလေးနဲ့များဗျာ

မနေ့က ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီမှာ ဝန်ထမ်းမိတ်ဆုံစားပွဲလုပ်တယ်လေ။ ကုမ္ပဏီသူဌေးက ပိုက်ဆံချွေတာတဲ့အနေနဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို ဘီယာတစ်ခွက်တည်း သောက်ရမယ်လို့ ကန့်သတ်ထားတယ်။ ကျွန်တော်က အဲဒီ ဘီယာခွက်ကို စီစဉ်ရတဲ့သူပါ။ ဒီနေ့မနက် သူဌေးက ခေါ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို အလုပ်ဖြုတ်လိုက်ပြီလို့ ပြောတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲဗျာ။ ဒီခွက်ကလေးတွေ ဝယ်မိတာကို ………. Thanks to my friend, NNW, for sharing this photo

ဆက်ဖတ်ရန် →

၀ိေရာဓိဘ၀

ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့မှာ အိမ်ကြီးကြီးတွေ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမယ့် မိသားစုဝင်နည်းနည်းနဲ့။အဆင်ပြေမှုတွေ ပိုများလာတယ်၊ ဒါပေမယ့် အချိန်တွေ နည်းကုန်ကြတယ်။ကျွန်တော်တို့မှာ ဘွဲ့လက်မှတ်တွေများများ ပိုင်ဆိုင်လာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ယေဘုယျအသိတွေ နည်းလာတယ်။ဗဟုသုတတွေ များလာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဝေဖန်ပိုင်းခြားမှုတွေ နည်းလာတယ်။ကျွန်တော်တို့မှာ တတ်ကျွမ်းသူတွေ များများရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြဿနာတွေ ပိုများလာတယ်။ဆေးတွေ များများစားစား ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျန်းမာရေးကောင်းတဲ့သူတွေ နည်းလာတယ်။ကျွန်တော်တို့ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ သုံးဖြုန်းနေကြတယ်။ရယ်တာတော့ အတော်နည်းသွားပြီ။ကားမောင်းတာ အတော်မြန်လာကြတယ်။ဒေါသဖြစ်ဖို့ အတော်လေးမြန်လာပြီ။အိပ်ယာဝင်တာ နောက်ကျလွန်းတယ်။စာဖတ်တာ အတော်လေးနည်းတယ်။ရုပ်မြင်သံကြားတော့ အတော်ကြည့်ကြသား။ ဘုရားရှိခိုးတာ အတော်နည်းလာပြီ။ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို တိုးပွားဖို့လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ဖိုးတွေတော့ လျော့လာကြတယ်။ကျွန်တော်တို့ စကားကို ရွှန်းရွှန်းဝေအောင် ပြောကြတယ်။ မေတ္တာတွေနည်းလာပြီ။ လိမ်တာညာတာတော့ မကြာခဏပဲ။ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်ဖို့အတွက် သင်ယူခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘဝအတွက်မဟုတ်ဘူး။ကျွန်တော်တို့ […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

Paradox of our lives

Today we have bigger houses and smaller families;More conveniences, but less time. We have more degrees, but less common sense;More knowledge, but less judgment. We have more experts, but more problems;More medicine, but less wellness. We spend too recklessly,laugh too little,drive too fast,get to be angry too quickly,stay up too late,read too little,watch TV too […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

ပြောပါများ စကားရ

ခွေးရှေ့လျှောက်ရင် လက်မ ဖွက်ထားတပည့် – ဆရာ၊ ခွေးတွေအရှေ့ ဖြတ်လျှောက်ရင် ခွေးကိုက်မခံရအောင် လူကြီးတွေက လက်မဖွက်လျှောက်ခိုင်းတယ်လေ။ အဲဒီလို ဖွက်လိုက်တော့ ခွေးကမကိုက်ရဲတော့ဘူးလား ဆရာ။ဆရာ – အေးပေါ့ကွ၊ အနည်းဆုံးလက်မတော့ အကိုက်မခံရဘူးပေါ့။ ခွေးက လက်မမှရှာမတွေ့ဘဲ။အိပ်ချင်မှ အိပ်မှာတပည့် – စာမေးပွဲကလည်း နီးနေပြီ။ စာကျက်စရာတွေလည်း အများကြီးကျန်သေးတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်ဒီနေ့ အိပ်ချင်မှ အိပ်မှာ ဆရာ။ဆရာ – ဟေ၊ ဘာလုပ်မလို့လဲ။တပည့် – စာကျက်မလို့ပေါ့ဆရာရယ်။ အကြွေးတွေလည်းများတော့ ဒီည အိပ်ချင်မှအိပ်မယ်။ဆရာ – မလုပ်ပါနဲ့ငါတပည့်ရယ်။ ကျန်းမာရေးလည်းဂရုစိုက်ဦး။နောက်တစ်နေ့ …ဆရာ – ဘယ်လိုလည်း စာတွေအတော်ရနေပြီလား။တပည့် – မနေ့ညက (၈) နာရီလောက် အိပ်ချင်လာတော့ အိပ်လိုက်တယ်ဆရာ။ဆရာ – မင်းပြောတော့ အိပ်ချင်မှ အိပ်မှာဆို။တပည့် […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

ခဲလုံးတစ်လုံး ကောက်ရထားတယ်

နှင်းတွေဖြူဖြူဖွေးပြီး မြူတွေတထောင်းထောင်းထနေတယ်။ အာရုံမရောက်သေးတော့ မိုးကမလင်းတလင်း ဝိုးတိုး ဝါးတားနဲ့။ မြင်ကွင်းက အိပ်မက် မက်နေသလိုပဲ။ ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါခုနတုန်းက အိပ်နေတာလေ။ သေချာပါပြီ၊ ဒါအိပ်မက်ပဲ။ ဟော ဟိုးအရှေ့က လှုပ်တုတ် လှုပ်တုတ်နဲ့ ရှည်ရှည်ကြီးတစ်ခု ရွေ့လာနေတယ်။ သြော် .. လူကြီးပဲ။ အင်္ကျီအဖြူနဲ့ ဆိုတော့အလှူခံများလားမသိဘူး။ အိပ်မက်ထဲအထိတော့ လိုက်အလှူမခံလောက်ပါ ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ပုံပြင်ထဲကလို ဝတ်ဖြူစင်ကြယ်နဲ့ သူတော်ကောင်းကြီး၊ တစ်ခုခုပေးမလို့နေမှာ။ သွားတောင်း ဦးမှ။`အဘ၊ မနက်ကြီး မိုးမလင်းသေးဘူး၊ မမြင်မစမ်းနဲ့ အဘ ဘယ်သွားမလို့လဲ။´`မင်းဆီလာတာပဲ ငါ့မြေးရဲ့။´`ဗျာ၊ အဘက ကျွန်တော့ကို ဘာပေးမလို့တုန်း။´`ဟေ၊ ငါ့မြေးက မင်းဆီတစ်ခုခုလာပေးမှာ ဘယ်လိုလုပ်သိသလဲ။´`သြော်၊ ဒါကတော့ အဘရယ်၊ ပုံပြင်တွေထဲမှာ ဒီလိုပဲ ဝတ်ဖြူကြီးနဲ့ လူတွေကို တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုလိုက် […]

ဆက်ဖတ်ရန် →

21st Century Life Less-ness !!!

Our communication – WirelessOur business – CashlessOur telephone – CordlessOur cooking – Fire-lessOur youth – JoblessOur religion – Creed-lessOur food – Fat-lessOur faith – GodlessOur labor – EffortlessOur conduct – WorthlessOur relation – LovelessOur attitude – CarelessOur feelings – HeartlessOur politics – ShamelessOur education – ValuelessOur follies – CountlessOur arguments – BaselessOur commitment – AimlessOur […]

ဆက်ဖတ်ရန် →