← ဘလော့ဂ်သို့ ပြန်ရန်

ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော် – လေးဖြူ

ရောက်တက်ရာရာ

ကျနော် သိပ်ကြိုက်တဲ့ ကိုလေးဖြူ အခွေအသစ်ထွက်တော့ ကျနော် ဝယ်နားထောင်လိုက်တယ်။ အားလုံးကိုလည်း မျှဝေမယ် ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးနဲ့ Upload လုပ်တာ အတော်လေးတာ ပင်ပန်းသွားတယ်။ အဖြေက နိုး။ တင်လို့ကို မရဘူး။ ကိုးနက်ရှင်ရဲ့ ကောင်းမှုပေါ့ဗျာ။ ဒါနဲ့ ကျနော် အင်တာနက်ထဲ တစ်ပတ် ပတ်ပြီး ရှာပုံတော် ဖွင့်လိုက်ပြီး တကာလ Myanmar MP3 Album မှာ လေးဖြူ သီချင်းခွေ အသစ် “ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်” ကို တွေ့တာနဲ့ စာသားပါ ရိုက်ပြီး ဝေမျှပေးလိုက်ပါတယ်။ တကယ်တမ်းတော့ သီချင်း ဒေါင်းချင်တဲ့ သူတွေကို တောင်းဆိုချင်တာ တစ်ခုက တတ်နိုင်ရင်တော့ အော်ခွေပဲ ဝယ်စေချင်ပါတယ်။ ဒီမှာ ကျနော် လင့်ခ်ထည့်ပေးတယ် ဆိုတာကလည်း သူခိုးနည်းပြ မဖြစ်စေချင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်ငံရပ်ခြား ရောက်နေတဲ့ လူတွေကို ရည်ရွယ်ပြီး တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ပြည်တွင်းက သူငယ်ချင်းများကို တောင်းဆိုချင်တာ ကိုလေးဖြူရဲ့ လုံ့လ အနုပညာကို လေးစားတဲ့ အနေနဲ့ အားပေးတဲ့ အနေနဲ့ အော်ခွေပဲ ဝယ်သုံးကြပါလို့ တောင်းဆိုချင်တယ်။ မတတ်နိုင်တဲ့ သူလည်း ရှိမှာပေါ့ဗျာ။ ဒါတော့ ကျနော်လည်း မတတ်နိုင်ဘူး။ ကျနော်က လေးဖြူ ခရေဇီဆိုတော့ ၁၉၀၀ ကျပ် ဆိုတဲ့ ငွေကိုတော့ ကျန်တာလျှော့သုံးပြီး ဝယ်လိုက်သဗျာ။ ကြွားတယ်လို့တော့ မထင်နဲ့။ ကြုံလို့ပါ။ ;P

Download from MediaFireDownload from ZShareစီးရီးနာမည် – ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်၀၁။ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ (ရေး – နောနော်)၀၂။ ငါရဲ့လမင်း (ရေး – ရယ်ဂျီ)၀၃။ ဝိရောဓိ (ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်)၀၄။ အလဲအကွဲ (ရေး – လင်းလင်း)၀၅။ ကစဉ့်ကလျားသီအိုသီ (ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်)၀၆။ ပြန်ခဲ့ပါ (ရေး – လင်းလင်း)၀၇။ သံယောဇဉ် (ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်)၀၈။ မိုးတိမ်ထဲဝဲ (ရေး – လင်းလင်း)၀၉။ မလုပ်နဲ့ (ရေး – နောနော်)၁၀။ အရင်လိုပါပဲ (ရေး – လင်းလင်း)၁၁။ အလွမ်း (ရေး – လင်းလင်း)၁၂။ ဒါလီနေ့ (ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်)၁၃။ စာမျက်နှာတစ်ဆယ့်ငါး (ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်)တစ်ယောက်တည်းနဲ့
ရေး – နောနော်

ဒီလို ယုတ္တိ မရှိတဲ့ အဖြစ်ကို ယုတ္တိရှိဖို့ မွမ်းမံနေရင်း
သေချာအောင် အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းကြည့်တော့
ငါလုပ်တဲ့ အလုပ်က အဓိပ္ပာယ် မရှိဘဲ
တစ်ယောက်တည်း မဖြစ်တော့ ဒီအတိုင်း …
နှုတ်ပိတ် .. တိတ်ဆိတ်မှုနဲ့ ပေါင်းဖက်ကာ
နှုတ်ပိတ် .. ဆွံအမှုတို့ ကြားထဲမှာ
နှုတ်ပိတ် .. ခါးသည်းမှုတို့ စားသုံးကာ
နှုတ်ပိတ် .. နှုတ်ပိတ် ..
ဘယ်သူ ငါ အားကိုးပြီး ရှေ့ဆက်မလဲ
မင်းမရှိတော့ ငါ အားအင်တွေ မဲ့
လူယုံတွေ သတ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ နေ့တွေ
ဘာတစ်ခုမှ မင်း မသိနိုင်တော့ဘူး
တစ်ယောက်တည်း မဖြစ်တော့ ဒီအတိုင်း

ငါ့ရဲ့ လမင်း
ရေး – ရယ်ဂျီ

အရှုံးတွေထဲ ငါလဲပြိုရင်း အတိတ်တို့ထဲ ငါ ပျောက်ဆုံးချိန်
မြင်နိုင်တယ် ငါ့အနာဂတ်တို့ မှေးမှိန် ငါဟာ ကျဆုံးချိန်
ငါရဲ့ နားဘေးကို မင်း ဝင်လာပြီး လဲပြိုကျသူ ငါ့ကို ထူပြီး
အဆီအငေါ်မတည့်တဲ့ ငါ့ရဲ့ စကားတွေ နင်ဟာ ခွင့်လွှတ် သည်းခံရင်း
တန်ဖိုးများ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်နေတဲ့ ဘဝ
မင်းရဲ့လက်မှာ ငါ တစ်ခါပြန်လည်ကာ အသက်ဝင်တောက်ပ
နင်ဟာ အရှုံးတွေထဲမှာ မျောနေခဲ့သူ ငါ့ကို ဆယ်ရင်း
ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ငါ့ရင်ဘတ်မှာ တံဆိပ်လို ကပ်ရင်း
နင်ဟာ ငါ့အတွက်တော့ နင်ဟာ ငါ့အတွက်တော့ ငွေလမင်း …
ငါ့အိပ်မက်တွေ ခြောက်ကပ်ရင်း လမ်းတွေတိုင်းဟာ ပျောက်ဆုံးချိန်
ဒါတွေ မရှိတော့ပါ နင် ဖန်ဆင်းတဲ့ ငါ့ဘဝမှာ အားငယ်စိတ်တွေ မရှိဘူး
ဘဝရဲ့ ပန်းတိုင် ငါ တွေ့ပြီ နင်ဟာ လမ်းပြတယ် နင်ဟာ ငါ့ရဲ့ နတ်သမီး

ဝိရောဓိ
ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်

ဒီအတိုင်း ကြိတ်မှိတ် လူးလှိမ့်လို့ မနက် မိုးသောက်မယ့်ည
သက်ပြင်း ပင့်သက် ရှိုက်လို့သာ ကုန်ဆုံးဖို့ ကြိုးစား
တစ်ယောက်တည်း စိတ္တဇ အခန်းထဲမှာ
ပြာနှမ်းလွန်းတဲ့ လရိပ်မှာ ပြန်လွမ်းဆွတ် တမ်းတ
အပ်ကြောင်း အထပ်ထပ် ဇာတ်ထုပ်ကို
တစ်ခေါက်ပြီး တစ်ခေါက် ဖွင့်ကာ ကြည့်ရင်း ငါ့မှာ စိတ္တဇ
ငါ့စိတ် ပျံ့လွင့်နေတယ် နိမ့်ဆင်းလိုက် ပြန်မြင့်တက်လိုက်နဲ့
ငါ့စိတ် ပျံ့လွင့်နေတယ် မြန်သွားလိုက် ပြန်နှေးလိုက်နဲ့ စိတ္တဇ
မြင်ကွင်းမှာ ဝေဝါးလိုက် ပြန်ပြီး ကြည်လင်သွားလိုက်
ပေါ့ပါးစွာ ပျံဝဲလိုက် ပြန်လေးလံ ထုံထိုင်းလိုက်

အလဲအကွဲ
ရေး – လင်းလင်း

မင်းအတွက် ငါ့မှာ အချိန်နဲ့အမျှ အသက်ထွက်လု ငါ ခံစားရ
တစ်ဘဝအတွက် တစ်ယောက် ရည်ရွယ်ခဲ့တာ ခုတော့ ငါးပါးမှောက်ကာ
ဒူးထောက်ထားတယ် ဆိုတော့မှ ခေါင်းငုံ့ခိုင်းတဲ့ အဖြစ်မျိုးလား
နှစ်ဦးသား သဘောတူ ရပ်ဆိုင်းကာ အလိုလိုသာ ခွဲကြစို့ကွာ
တစ္ဆေသရဲများ တွေ့သလို ပြန်တွေးတိုင်း ငါ့မှာ
အို … သွေးပျက်မတတ် တုန်နေရင်း ငါ
ဘာထူးလဲ အခုအခါ ဘာထူးလဲ ဘဝမှာ
ဘာထူးလဲ အခု ငါ တစ်ယောက်တည်းပါ
အသည်းကွဲပြီး ကျန်ခဲ့တာ
ဘာထူးလဲ အခုအခါ ဘာထူးလဲ ဘဝမှာ
ဘာထူးလဲ အခု ငါ အရင်အတိုင်းပါ ရင်ကွဲပက်လက် ကျန်ခဲ့တာ
တံတားခင်းထားတယ် ဆိုတော့မှ တွန်းချခံရတဲ့ အဖြစ်မျိုးလား
တို့နှစ်ယောက် အကြောင်းတွေ ပြန်တွေးရင် အလိုလို သွေးခဲသွားတယ်
ညဘက် အိပ်ရာဝင်တိုင်းလည်း ထပ်မတွေ့ဖို့ ငါ ဆုတောင်းဆဲ
ဒီဘဝအတွက် ဒီမျှနဲ့ ကျေနပ်ပါ နောင် ဆယ်ကမ္ဘာ ဝေးကြစို့ကွာ

ကစင့်ကလျားသီအိုရီ
ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်

ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြားတစ်ဖက်မှာ လိပ်ပြာလေး အတောင်တစ်ချက် ခတ်ခြင်းက
အစပြုသတဲ့ လေပွေမုန်တိုင်းများ
ဒီကမ္ဘာတစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ကစဉ့်ကလျားနဲ့ ဖြစ်လာ
မျက်ဝန်းနက် မိန်းကလေးရယ် မင်းနဲ့ အကြည့်တစ်ချက် ဆုံးခြင်းက
အစပြုလို့ ဒီလူ ဘဝကြီးက
အရည်တွေ ပျော်လို့သွား ကစဉ့်ကလျားနဲ့ အချစ်မှာ
ရီဝေ မူးယစ် မျောပါခဲ့ အရှိန်အဟုန် ပြင်းတဲ့ ဝဲဂယက်ထဲ
ဧဒင်ဥယျာဉ်ကြီးထဲမှာ ရောင်စုံ ဝိုးတဝါး အသိတွေနဲ့
အာရုံ ကပ်ငြိ လိုက်ပါဆဲ ဧဒင်ဥယျာဉ်ကြီးဆီမှာ

ပြန်ခဲ့ပါ
ရေး – လင်းလင်း

ညိုမွဲနေတဲ့ တိမ်တွေဟာလေ အရင်အတိုင်းပဲ မျောလွင့်ဆဲဆိုတာ
နင် သိနေဖို့ ငါ လိုအပ်တယ်
ပြာနှမ်းနေတဲ့ ပင်လယ်ရေတွေ အရင်အတိုင်းပဲ စီးဆင်းဆဲဆိုတာ
နင် သိနေဖို့ ငါ လိုအပ်တယ်
တကယ့်အဖြစ်တို့ မပြောင်းလဲသေးပါကွယ် မထူးဆန်းဘူး
ငါ့ရဲ့ အချစ်တွေလည်း မပြောင်းလဲပါကွယ်
လည်ပတ်နေတဲ့ ရာသီခွင်တွေ အရင်အတိုင်းပဲ ရပ်တန့်မရတာ
နင် သိနေဖို့ ငါ လိုအပ်တယ်
ခြောက်ခမ်းနေတဲ့ ကန္တာပြင်တွေ အရင်အတိုင်းပဲ မစိမ်းလန်းဘူးဆိုတာ
နင် သိနေဖို့ ငါ လိုအပ်တယ်
တကယ့်အဖြစ်တို့ မဟောင်းနွမ်းသေးပါကွယ်
မထူးဆန်းတဲ့ ငါ့ရဲ့ အချစ်တွေလည်း မဟောင်းသေးပါကွယ်
(နင်လေ ပြန်စဉ်းစား နင် အမြန် ပြန်ခဲ့လိုက် ငါ့ဆီကို
နင်လေ ပြန်စဉ်းစား နင် အမြန် ပြန်ခဲ့လိုက်ပါ) ၂
နင် ယုံကြည်ထားလိုက်ကွယ် ဒီရင်ဟာ ပူနွေးဆဲပါ
ရေး … ရေး … ရေ

သံယောဇဉ်
ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်

မတွေးချင်လည်း ပြန်တွေးနေမိ မေ့ရင်လည်း ပြန် သတိရပြီး
အမှတ်မရှိသေးဘူး ငါ လွမ်းဆွတ်
မဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ မှားနေလည်း ငါ ဆက်မှားပြီး
ဒုက္ခများကုန်ပြီ
ရုန်းထွက်ရင်းနဲ့ ဆက်ဆက် / ထပ်ထပ် နစ်ခဲ့
ဖြတ်တောက်တိုင်းလည်း ပိုဖြတ်ဖို့ခက်တဲ့
သံယောဇဉ် … သံယောဇဉ် … သံယောဇဉ်
ငါလေ အပျက်ပျက်နဲ့ သွေးထွက်ခဲ့တယ်
သံယောဇဉ် … သံယောဇဉ် …
လူကို အရူးတစ်ပိုင်း ဖြစ်စေတဲ့
သံယောဇဉ် … သံယောဇဉ် …
နေမြင့်လို့ အရူးရင့်ခဲ့တယ်
ဒီ သံယောဇဉ် … ဒီ သံယောဇဉ် …
သံယောဇဉ်
မကြားချင်ဘဲ ငါ ကြားယောင်မိ မသွားချင်လည်း ငါ ဆက်သွားပြီး
အစိုးမရတဲ့ စိတ်ကြောင့် ငါ ခက်ပြီ
မမွှေးသင့်ဘဲ ငါ မွှေးတဲ့ မီး မတိုးချင်လဲ ငါ ဆက်တိုးပြီး
ငါ့ဘဝ ကျွမ်းလောင်ပြီ

မိုးတိမ်ထဲ ဝဲ
ရေး – လင်းလင်း

အမည်မဖော်နိုင်တဲ့ သောကများ ဒီ အရှိုက်ထဲထိ
မင်ကြောင်စုတ်ထိုး အပ်နဲ့ပေါက်သလို စူးနစ်ပြီ
အဝတ်စုတ် တစ်ခုလို ငါ့အတွေးတွေ စွန်းပေနွမ်းခဲ့
အရိပ်တွေ တစ်ခုစီ ငါ့ရင်ဘတ်ထဲ ထည့်ကာ
ကြယ်ရင်ပြင်ထက် မိုးညွန့်များ ငါ ခုန်လွှားရင်း
ဗျာပွေနေတဲ့ ငါ့ရဲ့စိတ်တွေ လွှတ်ချရင်း
ငယ်ဘဝ အတိတ်တွေ လက်ထဲ ငါ အန်ထုတ်ကာ ထားရင်း
တစ်ခုစီ တစ်ခုစီ ငါ့အိပ်မက်ထဲ ထည့်ကာ
ငါဟာ မိုးတိမ်တွေထဲ ဝဲ ငါဟာ မိုးတိမ်တွေထဲ ဝဲ
လေနေတဲ့ အခုချိန် ခဏ အတိတ်မေ့ပြီး ခဏ နောက်ချန်ပြီး ခဏ မေ့နေပြီး
ငါဟာ မိုးတိမ်တွေထဲ ဝဲ ငါဟာ မိုးတိမ်တွေထဲ ဝဲ
လေနေတဲ့ အခုချိန် ခဏ အတိတ်မေ့ပြီး ခဏ မေ့နေပြီး ခဏ မေ့နေပြီး
ငါဟာ မိုးတိမ်ထဲ ဝဲ
ကြယ်တွေလိုပဲ တငွေ့ငွေ့ ကျွမ်းလောင် လှိုက်စားပြီး
စကြာဝဠာရဲ့ အစွန်းဆုံး တစ်ဖက်ကို ခရီးဆက်ရင်း
အလင်းနှစ်တွေကြား ငါ မျောလွင့်သွားရင်း
ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ ရွက်လွင့်သွားရင်း
ညဂြိုလ်ပြင်ထဲ ငါ အဝေးဆီ အဝေးဆီ မျောရင်း

အရင်လိုပါပဲ
ရေး – လင်းလင်း

စိတ်ကူးပေါက်ရာ လျှောက်တွေးရင်း ငါ
အိမ်ပြတင်းပေါက်ကို မှီထားရင်း အပြင်ဘက် ခဏ ဟိုဒီ ငေးကြည့်တော့
လေယာဉ်များလည်း အို ပျံသန်းဆဲပါ အရိပ်များလည်း အို ရှုပ်ထွေးဆဲ
လူ ပုံများလည်း ဟို အရင်အတိုင်းပဲပေါ့
ဒီကမ္ဘာမှာ ငါ့အတွက်သာ ထင်မှတ်သမျှဟာ
နောက်ဆုံးမှာ သူ့ အလိုအတိုင်းသာ လွင့်ပြယ်ပျောက်ကာ သွားရင်း
ကမ္ဘာမှာ ငါ့အတွက်သာ မျှော်လင့်သမျှဟာ
နောက်ဆုံးမှာ လွင့်ပြယ်ပျောက်ကာ သူ့ အလိုအတိုင်း အို ခရီးဆက်နေဆဲပါ
အရင်လိုပါပဲ … အရင်လိုပါပဲ …
အလိုလို ဒီအတိုင်း ဘဝထက်မှာ ဒီအတိုင်း မျောဆဲပါ
နောက်ဆုံးမှာ သူ့ အလိုအတိုင်းပါ လွင့်ပြယ်ပျောက်ကာ သွားရင်း
အရင်လိုပဲ … အရင်လိုပါပဲ …
အလိုလို ဒီအတိုင်း ဘဝထက်မှာ ဒီအတိုင်း မျောဆဲပါ
နောက်ဆုံးမှာ လွင့်ပြယ်ပျောက်ကာ သူ့ အလိုအတိုင်း အို ခရီးဆက်နေဆဲပါ
နေ့ခင်းဘက်မှာ နေမင်းကြီးဟာ စိတ်ကူးတည့်ရာ ပူလောင်ကောင်းဆဲ
ငှက်များလည်းလေ ပျံသန်းဆဲပေါ့
အပေါ်မော့ကြည့်တော့ တိမ်တိုက်များလည်းလေ ဖြူသွားလိုက် ပြာနှမ်းသွားလိုက်
ပြန်ကြည့်တော့ အို မှောင်မည်းသွားလိုက်

မလုပ်နဲ့
ရေး – နောနော်

မထင်ထားတဲ့ ထောင့်ချိုးက ငါ့ကို ကြိုဆိုရင်း
ဘယ်တော့မှ ဘယ်တော့မှ ငါ သတိမပြုမိခဲ့တာ
မလုံသေးတဲ့ နောက်ကျောက ငါ့ကို ကျီစယ်ရင်း
သက်ပြင်းတို့ ထည်လဲချ ချွတ်ယွင်းချက်များနဲ့ ငါ
အိပ်လို့ ကောင်းနေတုန်း အတင်း လှုပ်နှိုးသလိုမျိုး
စိတ် အမာရွတ်တွေက ဦးနှောက်ကို နင်းချေ
မလုပ်နဲ့ … မလုပ်နဲ့ … လက်နက် ငါ ချပြီးသား
မလုပ်နဲ့ … မလုပ်နဲ့ … ငါ့ကို အသေမသတ်နဲ့

အလွမ်း
ရေး – လင်းလင်း

ဒီအတိုင်းပဲ တစ်မြေစီ မမြင်နိုင်တဲ့ ဘဝတွေမှာ
ထင်ရာစိုင်း လျှောက်လှမ်းမယ်ဆို တို့တွေ ကြာရင် ဝေးသွားနိုင်တယ်
အရင်အတိုင်းပဲ ကြယ်တွေ မမြင်သာတဲ့ ညတွေဆို ငါ
ဘယ်သူများ ဖန်ဆင်းလေတဲ့ အိပ်မက်တွေ ဂယောင်ခြောက်ခြား မက်ကာရယ်
မင်း … ပြန်ဖို့တောင် စဉ်းစားရ ခက်မယ်ဆို
မင်း … ခဏလေး ပြန်တွေ့ကြဖို့ ခက်နေရင်
ကြာရင် အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်ကာ မိုးမြေလို ကွာဝေးနိုင်တယ်လေ / ကွယ်
မင်း … ဒီအတိုင်း တို့အဖြစ်တို့ မေ့တော့မလား
ဒီအတိုင်း တို့အဖြစ်တို့ သွေးအေးထားမှာလား ငါ့စိတ်တွေ အလိုလို ထိုင်းမှိုင်းနေတယ်
မင်း … ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ မေ့ပစ်တော့မလား
ဒီအတိုင်း တို့အဖြစ်တို့ သွေးအေးထားမှာလား ငါ့စိတ်တွေ အလိုလို ထိုင်းမှိုင်းနေတယ်
မင်း … ပြန်လာဖို့ စဉ်းစားလို့ပေးပါကွယ်
ကြာရင် အိပ်မက်ဆိုးတွေ ကြားမှာ ငါ့ရဲ့ အသက် ရပ်တန့်လို့သွားနိုင်တယ်
ခေါ်သံများလား သန်းခေါင်ယံ အမှောင်ထုများ နောက်ကွယ်မှာ
နင်တစ်ယောက်များ ပြန်ခဲ့တာလား ငါ့မှာ မျှော်ကာ စိတ္တဇပါကွယ်
အာရုံများလည်း နွံရေတွေလို နောက်ကျိကာရယ်
နင်ပြုစား လူကို ရူးစေသလား ငါ့မှာ အိပ်မက်ဆိုးများစွာ အလယ်

ဒါလီနေ့
ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်

ငါ့လက်က လွတ်ကျသွားတဲ့ မျက်ရည်တွေ ဂစ်တာပေါ် စီးဆင်းကာနေ
အလွမ်းဖြစ်သွားတဲ့ သစ်ပင်တွေ နေရောင်ခြည်နဲ့ ဝေးနေချိန် ဟူး … ဟူး …
အခန်းထဲက တောက်ပလွန်းတဲ့ လရောင်တွေ နံရံပေါ် ဖိတ်ကျကာနေ
အဆိပ်ဖြစ်သွားတဲ့ တေးသံတွေ ကြင်နာသူနဲ့ ဝေးနေချိန် ဟူး … ဟူး …
ကြာပြီလေ နာရီတွေ ဒါလီရေ အမြဲတမ်း ခြောက်လှန့်ဦး
ငါ ဒီမှာ သိမ်ငယ်စွာ ရင်ခုန်ကာ ကြိုးစားမေ့ပစ်တုန်း
ဟူး … ငိုပြီးနေ ဟူး … ငါ ကြေကွဲနေ ဟူး … တစ်ယောက်တည်းနေ / နင်မရှိတဲ့နေ့
မင်းစိတ်နဲ့ ဆုံးပါးသွားတဲ့ မနက်ဖြန်တွေ ဖြူရော်ကာ ရင့်မှည့်ကာနေ
အရှုံးဖြစ်သွားတဲ့ ညနေတွေ အိမ်ပြန်ချင်စိတ် ဝေးနေချိန် ဟူး … ဟူး …
ပင်လယ်မှာ ရယ်သံတွေ ဒါလီရေ ဘဝက နစ်မြှုပ်တုန်း
ကယ်တင်ပါ သိမ်ငယ်စွာ ဒီလူမှာ ကြိုးစား ကူးခတ်တုန်း

စာမျက်နှာတစ်ဆယ့်ငါး
ရေး – မောင်မောင်ဇော်လတ်

အတိတ်တွေက မှုန်ဝါးပေမယ့်
ငါတို့နှစ်ဦး ဇာတ်လမ်းမှာ တချို့နေရာက အကောင်းအတိုင်း ရှိနေဆဲပါပဲ
ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် ပိတ်သားထက် အရင်လို ကြည့်မကောင်းပေမယ့် မြင်ရတယ်
အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ သိပေမယ့် တစ်ခါတလေ တိုက်ဆိုင်မှုတွေ ရှိလာတော့လည်း
အမှတ်တမဲ့ မင်းကို လွမ်းပါတယ်
အပေါ်ယံ ရှပ်ထိသော ဒဏ်ရာ မဟုတ်တော့ လွယ်ကူစွာနဲ့ / လွယ်လွယ် ငါ မေ့မရဘူးကွယ်
တွေ့ရင် မှတ်မိဦးမယ် ထင်ပါတယ်
နှစ်တွေ လတွေက အတော်ကြာပြီပဲ ဘယ်ဆီကို မင်း ရောက်နေမလဲ
ဘာတွေကို မင်း လုပ်နေမလဲ ဘယ်သူနဲ့ မင်း ရှိနေမယ်
တွေးမိပါတယ် ပြန်လွမ်းမောရင်းနဲ့ ပြန်စဉ်းစားရင်းနဲ့ သတိရပါတယ်
ဘာတွေကို မင်း လုပ်နေမလဲ ဘယ်သူနဲ့ မင်း ရှိနေမယ် တွေးမိပါတယ်
ပြန်လွမ်းမောရင်းနဲ့ ပြန်စဉ်းစားရင်းနဲ့ တစ်ခါတလေ ငါ သတိရပါတယ်

မှတ်ချက်ရေးရန်

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Discover more from ဖြိုးကျော်နှင့် သူ၏စာများ

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading