<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>အရှေးအဟောင်းများ &#8211; ဖြိုးကျော်နှင့် သူ၏စာများ</title>
	<atom:link href="https://phyoekyaw.com/category/%E1%80%A1%E1%80%9B%E1%80%BE%E1%80%B1%E1%80%B8%E1%80%A1%E1%80%9F%E1%80%B1%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%BA%E1%80%B8%E1%80%99%E1%80%BB%E1%80%AC%E1%80%B8/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://phyoekyaw.com</link>
	<description>စာနှင့် စာအုပ်များ စုစည်းမှု</description>
	<lastBuildDate>Sat, 07 Nov 2026 01:27:42 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://i0.wp.com/phyoekyaw.com/wp-content/uploads/2026/11/cropped-site-icon-forest-512.webp?fit=32%2C32&#038;ssl=1</url>
	<title>အရှေးအဟောင်းများ &#8211; ဖြိုးကျော်နှင့် သူ၏စာများ</title>
	<link>https://phyoekyaw.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
<site xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">258481520</site>	<item>
		<title>ကျမ်းစာများကပြောသော ရှင်ဥပဂုတ်အကြောင်း (၃)</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-3/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-3/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 02 Feb 2018 07:54:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[တွေးစရာ]]></category>
		<category><![CDATA[ဘာသာရေးအမြင်]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-3/</guid>

					<description><![CDATA[]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" fetchpriority="high" decoding="async" src="https://i0.wp.com/phyoekyaw.com/wp-content/uploads/2018/02/240_F_52815338_B0s8ksfJWxbmGPejpMUv4ByQt68WEpyF.webp?resize=360%2C240&#038;ssl=1" alt="" width="360" height="240"/></figure>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-3/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2453</post-id>	</item>
		<item>
		<title>ကျမ်းစာများကပြောသော ရှင်ဥပဂုတ်အကြောင်း (၂)</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-2/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-2/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 31 Jan 2018 06:40:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[တွေးစရာ]]></category>
		<category><![CDATA[ဘာသာရေးအမြင်]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-2/</guid>

					<description><![CDATA[]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/phyoekyaw.com/wp-content/uploads/2018/01/Upagutta.webp?resize=442%2C586&#038;ssl=1" alt="" width="442" height="586"/></figure>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be-2/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2326</post-id>	</item>
		<item>
		<title>ကျမ်းစာများကပြောသော ရှင်ဥပဂုတ်အကြောင်း (၁)</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%84/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%84/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 29 Jan 2018 08:39:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[တွေးစရာ]]></category>
		<category><![CDATA[ဘာသာရေးအမြင်]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%84/</guid>

					<description><![CDATA[]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOQHguaFtKigzhbBOs_3VZrOirNHbt3_48xW01m6GIYw8eibnHpyLOBHY__4uvAg5l2q2ec4q5GlyfEUyAQlF_hMGnNvOlJXAzR5X28mSkiUCkIlp9_SfWiceU7y7MS4VIfY9epoNgVHK-/s320/The_Monk_Shin_Upagok_%2528Sanskrit-_Upagupta%2529_LACMA_M.82.132.2.jpg?resize=1122%2C1600&#038;ssl=1" alt="" width="1122" height="1600"/></figure>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%84/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2003</post-id>	</item>
		<item>
		<title>ငရဲသွား သဘင်သည်များ</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%9e%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%98%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%9e%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%98%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 26 Jan 2018 12:57:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[တွေးစရာ]]></category>
		<category><![CDATA[ဘာသာရေးအမြင်]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%9e%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%98%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/</guid>

					<description><![CDATA[]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" loading="lazy" decoding="async" src="https://i0.wp.com/phyoekyaw.com/wp-content/uploads/2018/01/12002263_962500933788128_7655858242851453382_n.webp?resize=200%2C200&#038;ssl=1" alt="" width="200" height="200"/></figure>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%9e%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%98%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2302</post-id>	</item>
		<item>
		<title>မြန်မာတို့၏ အချိန်ဝေါဟာရများ</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%81%8f-%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%ad%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9d%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%9f%e1%80%ac/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%81%8f-%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%ad%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9d%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%9f%e1%80%ac/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 Apr 2016 08:31:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ပီကေ့မှတ်စု]]></category>
		<category><![CDATA[မြန်မာ့အကြောင်း]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%81%8f-%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%ad%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9d%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%9f%e1%80%ac/</guid>

					<description><![CDATA[ယနေ့ခေတ်လို နာရီတွေ တွင်တွင်ကြီး မသုံးခင်ကတည်းက မြန်မာလူမျိုးတွေမှာ အချိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝေါဟာရတွေ ရှိနေခဲ့ပြီးသားပါ။ စက်နာရီတွေ သုံးလာတဲ့ ဒီဘက်ခေတ် ရောက်တဲ့အထိကိုပဲ ဝေါဟာရတချို့ဟာ ဆက်လက် ရှင်သန်နေဆဲပဲ။ ဥပမာ &#8211; အရုဏ်တက်ချိန်၊ မွန်းတည့်ချိန်၊ မွန်းလွဲချိန်၊ ညနေစောင်း၊ ညချမ်း၊ သန်းခေါင်။ ဒီဝေါဟာရတွေကို ဒေသအသီးသီးမှာ သုံးစွဲနေကြတုန်းပါ။ ဒါပေမယ့် ဝေါဟာရတွေကို သုံးသာ သုံးနေကြတယ်။ အဓိပ္ပါယ်သက်မှတ်ချက်ကို အတိအကျ သိလားဆိုတော့ မသိတဲ့သူက အများသား။ ဥပမာဗျာ၊ မွန်းတည့်ဆိုတာ နေ့ ၁၂ နာရီလို့ လူသိများပေမယ့် ညနေစောင်း လို့ ပြောရင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကြရတယ်။ ညနေ ၄ နာရီလား၊ ၅ နာရီလား မသိသူက ခက်များများ။ ဒါကြောင့် [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/phyoekyaw.com/wp-content/uploads/2016/04/tmp_10578-1280-chirp-clock_2-635161786.webp?ssl=1" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">ယနေ့ခေတ်လို နာရီတွေ တွင်တွင်ကြီး မသုံးခင်ကတည်းက မြန်မာလူမျိုးတွေမှာ အချိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝေါဟာရတွေ ရှိနေခဲ့ပြီးသားပါ။ စက်နာရီတွေ သုံးလာတဲ့ ဒီဘက်ခေတ် ရောက်တဲ့အထိကိုပဲ ဝေါဟာရတချို့ဟာ ဆက်လက် ရှင်သန်နေဆဲပဲ။ ဥပမာ &#8211; အရုဏ်တက်ချိန်၊ မွန်းတည့်ချိန်၊ မွန်းလွဲချိန်၊ ညနေစောင်း၊ ညချမ်း၊ သန်းခေါင်။ ဒီဝေါဟာရတွေကို ဒေသအသီးသီးမှာ သုံးစွဲနေကြတုန်းပါ။ ဒါပေမယ့် ဝေါဟာရတွေကို သုံးသာ သုံးနေကြတယ်။ အဓိပ္ပါယ်သက်မှတ်ချက်ကို အတိအကျ သိလားဆိုတော့ မသိတဲ့သူက အများသား။ ဥပမာဗျာ၊ မွန်းတည့်ဆိုတာ နေ့ ၁၂ နာရီလို့ လူသိများပေမယ့် ညနေစောင်း လို့ ပြောရင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကြရတယ်။ ညနေ ၄ နာရီလား၊ ၅ နာရီလား မသိသူက ခက်များများ။ ဒါကြောင့် အများသူငါ ဗဟုသုတရအောင်၊ မှတ်တမ်းအနေနဲ့ ထိန်းသိမ်းပြီးသား ဖြစ်အောင် စက်နာရီအချိန်နဲ့ မြန်မာဝေါဟာရ တွဲပြီး တင်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။</p>


<p class="wp-block-paragraph">သတိထားရမှာ တစ်ခုက အရုဏ်တက်ချိန်ဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အပြောင်းအလွဲ ရှိပါတယ်။ အခု တင်ပြမယ့် ဥပမာမှာ အရုဏ်တက်ချိန် နံနက် ၅ နာရီ ကို မူတည်ပြီး တွက်ချက်သွားမှာပါ။ အရုဏ်တက်ချိန်ဟာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ၃ ရက်ကို တစ်မိနစ် အတိုးအလျော့ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အရုဏ်အချိန်ပေါ်မူတည်ပြီး တခြားအချိန်တွေလည်း အပြောင်းအလဲ ရှိပါတယ်။ ဒီအခေါ်အဝေါ်တွေဟာ စက်နာရီ မပေါ်ခင် နေနာရီကို သုံးကတည်းက ရှိနေခဲ့တဲ့ ဝေါဟာရတွေ ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။ ဒါကြောင့် စက်နာရီနဲ့ ယှဉ်တွဲဖော်ပြတဲ့အခါမှာ အတိအကျ ရဖို့ကတော့ မလွယ်ဘူး။ အနီးစပ်ဆုံး အကြမ်းဖျင်း မှတ်သားထားရုံသက်သက်သာ တင်ပြလိုက်ပါတယ်။</p>


<p class="wp-block-paragraph"> နံနက် ၀၄:၃၀ &#8211; ရောင်နီပေါ်ချိန်</p>


<p class="wp-block-paragraph">နံနက် ၀၅:၂၀ &#8211; ဝေလီဝေလင်း၊ ကျီးမနိုးတနိုး</p>


<p class="wp-block-paragraph">နံနက် ၀၅:၂၄ &#8211; နေထွက်ချိန် နံနက် ၀၅:၃၀ &#8211; လင်းအားကြီး နံနက် ၀၅:၄၀ &#8211; နေထွက်တပြူ နံနက် ၀၆:၀၀ &#8211; မိုးစင်စင်လင်း နံနက် ၀၉:၀၀ &#8211; နေထန်းတစ်ဖျား နံနက် ၀၉:၃၀ &#8211; ဆွမ်းခံပြန် နံနက် ၁၀:၃၀ &#8211; ဆွမ်းစားချိန် နံနက် ၁၁:၀၀ &#8211; နေမွန်းလပ် နေ့ ၁၂:၀၀ &#8211; နေမွန်းတည့် နေ့ ၀၁:၀၀ &#8211; နေမွန်းတိမ်း နေ့ ဝ၁:၃၀ &#8211; နေမွန်းလွဲ ညနေ ၀၃:၃၀ &#8211; ညနေစောင်း ညနေ ၀၄:၃၀ &#8211; ညနေအေး ညနေ ၀၅:၀၀ &#8211; နေဝင်ဆည်းဆာ ညနေ ၀၅:၂၀ &#8211; နေဝင်ဖြိုးဖျ ညနေ ၀၅:၃၀ &#8211; နေဝင်ရီတရော ညနေ ၀၅:၄၀ &#8211; နွားရိုင်းသွင်းချိန် ညနေ ၀၅:၅၀ &#8211; ညီအကို မသိတသိ ညနေ ၀၆:၀၀ &#8211; နေဝင်မိုးချုပ် ညနေ ၀၆:၃၀ &#8211; ညချမ်း ည ၀၇:၃၀ &#8211; သူငယ်အိပ်စက် ည ၀၉:၀၀ &#8211; သက်ကြီးခေါင်းချ ည ၁၀:၃၀ &#8211; ညဉ့်ဦးတွန်ချိန် ည ၁၁:၀၀ &#8211; လုလင်ပြန် ည ၁၂:၀၀ &#8211; သန်းခေါင်ယံ၊ သန်းခေါင်ကြက်တွန် ည ၁၂:၃၀ &#8211; ကြယ်မြီးတောင် ည ၀၃:၀၀ &#8211; ကြက်ဦးတွန် နံနက် ၀၄:၀၀ &#8211; လင်းကြက်ဆော်ချိန် နံနက် ၀၅:၀၀ &#8211; အရုဏ်တက်</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%81%8f-%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%ad%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9d%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%9f%e1%80%ac/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2135</post-id>	</item>
		<item>
		<title>တို့စိတ်တွေ လေနေတဲ့ မေ (၃၁)</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%bd%e1%80%b1-%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%99%e1%80%b1-%e1%81%83/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%bd%e1%80%b1-%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%99%e1%80%b1-%e1%81%83/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 30 May 2012 15:36:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[About Me]]></category>
		<category><![CDATA[Anniversary]]></category>
		<category><![CDATA[ပီကေ့မှတ်စု]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%bd%e1%80%b1-%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%99%e1%80%b1-%e1%81%83/</guid>

					<description><![CDATA[မနက်ဖြန်ဆိုရင် သူ ထွက်ခွာသွားတာ (၁၂) နှစ် တင်းတင်းပြည့်သွားပါပြီ။ သူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းကို ကျနော် တံခါးခေါက်သံများ ဆိုပြီး အပိုင်း (၂၊ ၃၊ ၄) မှာ ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကျနော်တို့ အင်မတန်မှ ခင်မင်ရတဲ့ ခင်မင်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်၊ သူငယ်ချင်း အားလုံးအပေါ်မှာ အနွံတာ ခံနိုင်တဲ့ ညီအကိုတစ်ယောက်၊ အမေကို အစွမ်းကုန် စိတ်ချမ်းသာစေချင်တဲ့ သားကောင်း တစ်ယောက်။ အဝေမွှေးပေမယ့် အကြွေစောခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်း။ တကယ် ပြန်တွက်ကြည့်ရင် သူ့အသက်က (၂၁)၊ တစ်ချိန်မှာ အင်မတန်မှ မှည့်ဝင်းရွှန်းစိုမယ့် အသီးတစ်လုံးလို့ အားလုံးက မျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမယ့် နုနုနယ်နယ်နဲ့ပဲ အကြွေ စောခဲ့ရတယ်။ သူ အဲဒီတုန်းက ကွန်ပြူတာတက္ကသိုလ် ပထမနှစ် ကျောင်းသား၊ ကျနော် [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-cJckRVSp5Q3NbZIAiTFqqzWnGQiFuqBoCM9NEhFXAplKS3eHEVcizq-6bhfvEjMxIIJtcZPcF-ypQdUw0WHNJC3BC1V4B6IS934IpKyn41qMoWsMfEmNAisucujMUJB0o56vK9TFaMKq/s320/Scan-120529-0001%2B%282%29.jpg?ssl=1" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">မနက်ဖြန်ဆိုရင် သူ ထွက်ခွာသွားတာ (၁၂) နှစ် တင်းတင်းပြည့်သွားပါပြီ။ သူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းကို ကျနော် တံခါးခေါက်သံများ ဆိုပြီး အပိုင်း (၂၊ ၃၊ ၄) မှာ ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကျနော်တို့ အင်မတန်မှ ခင်မင်ရတဲ့ ခင်မင်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်၊ သူငယ်ချင်း အားလုံးအပေါ်မှာ အနွံတာ ခံနိုင်တဲ့ ညီအကိုတစ်ယောက်၊ အမေကို အစွမ်းကုန် စိတ်ချမ်းသာစေချင်တဲ့ သားကောင်း တစ်ယောက်။ အဝေမွှေးပေမယ့် အကြွေစောခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်း။ တကယ် ပြန်တွက်ကြည့်ရင် သူ့အသက်က (၂၁)၊ တစ်ချိန်မှာ အင်မတန်မှ မှည့်ဝင်းရွှန်းစိုမယ့် အသီးတစ်လုံးလို့ အားလုံးက မျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမယ့် နုနုနယ်နယ်နဲ့ပဲ အကြွေ စောခဲ့ရတယ်။ သူ အဲဒီတုန်းက ကွန်ပြူတာတက္ကသိုလ် ပထမနှစ် ကျောင်းသား၊ ကျနော် သူ့ကို လွမ်းသလို၊ သူ့ကို သတိရသလို သူနဲ့ ကျောင်းနေဖက် အတန်းသူ အတန်းသား အားလုံးကလည်း ကျနော်နဲ့ ထပ်တူ သတိရကြလို့ အဲဒီ ဆုံးတဲ့နေ့ (၃၁ မေ) ပြီး နောက်တစ်ရက်မှာ သူတို့ ကဗျာတစ်ပုဒ် ဝိုင်းရေးကြတယ်။ အဲဒီကဗျာနဲ့ သူတို့ချစ်တဲ့ သူငယ်ချင်း သက်နိုင်ဦးကို ဖော်ကြူးခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီ ကဗျာစာရွက်လေးကို သူတို့တွေ တစ်ကျောင်းလုံး ဝေငှလိုက်ကြပြီး သူငယ်ချင်းရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးစဉ်ကို သူတို့ ဘတ်စ်ကားကြီး လေးစင်းနဲ့ လိုက်ပို့ကြပါတယ်။ (၁၂) နှစ်မြောက်တဲ့ ဒီနေ့မှာ အဲဒီ ဝေခဲ့ဖူးတဲ့ စာရွက်ကို အမှတ်တရ ပြန်ကြည့်မိပြီး သတိတရ ရှိတာနဲ့ ပို့စ် တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီကဗျာကို စီစဉ်တဲ့သူတွေကို ကျနော် မသိတော့ပါဘူး။ (၂၀၀၀) ခုနှစ်က မန္တလေးကွန်ပြူတာတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားတစ်စုလို့ပဲ သိတော့တာပါ။ သူတို့ရဲ့ ကဗျာစာသားတွေကို ဖတ်ရင်း ကျနော်လည်း တစိမ့်စိမ့် သတိရမိနေတာနဲ့ တင်လိုက်ပါတယ်ဗျာ။</p>


<p class="wp-block-paragraph"><span style="color: #274e13">ဇွဲကလောင်ကိုင်ဆွဲရင်း ကြိုးစားသည့် &#8230;</span><span style="color: #274e13">အားပေးရင်းနှစ်သိမ့်တဲ့ မိဘတတွေ</span><span style="color: #274e13">ဆက်လက်လို့ ကြိုးစား (၉၉ ကုန်တော့) တွေ့ကြသည်</span><span style="color: #274e13">တို့တတွေသည် &#8230; ယခုတော့</span><span style="color: #274e13">သဲထဲရေသွန် ကွယ်ပျောက်ပြီ။</span><span style="color: #274e13">မိဘကဆွေး၊ တို့တတွေကလွမ်း</span><span style="color: #274e13">မင်းထားခဲ့အလွမ်း၊ တို့ရင်မှာစွဲကျန်သည် &#8230;</span><span style="color: #274e13">တစ်သက်မမေ့ပြီ &#8230;</span><span style="color: #274e13">သွား၊ လာ၊ စား၊ ကစားရင်း အတူ</span><span style="color: #274e13">မင်းရဲ့ရုပ်ပုံတွေ၊ ရင်တွင်းကစကားတွေ</span><span style="color: #274e13">ပြန်မြင်ယောင်ထင်ဟပ်မိတယ် ကျောင်းဆရာရယ် &#8230;</span><span style="color: #274e13">မင်းကနေမကောင်း၊ ခုံနံပါတ်ခိုးထိုး (မင်းအတွက်)</span><span style="color: #274e13">ဒါတွေက မင်းအတွက်စေတနာ</span><span style="color: #274e13">အခြင်းအရာ မသိတဲ့တို့ဆရာ</span><span style="color: #274e13">&#8216;မလာတဲ့သူ နောက်အခါဘယ်တော့မှမလာနဲ့&#8217; တဲ့</span><span style="color: #274e13">စိတ်ထဲမှာထင့် ငါ့ရင်မှာမင်းအတွက် ပူလောင်မိတယ်</span><span style="color: #274e13">အဝေးတစ်နေရာ ပြေးထွက်သွားတဲ့ &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230; မင်း</span><span style="color: #274e13">တို့ရင်မှာနေရာယူခဲ့တဲ့ &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. မင်း</span><span style="color: #274e13">တစ်တန်းလုံးအတွက် အနစ်နာခံခဲ့တဲ့ &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;. မင်း</span><span style="color: #274e13">တာဝန်ကျေခဲ့တဲ့ကျောင်းသား &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;. မင်း</span><span style="color: #274e13">မိဘတွေသိပ်ချစ်ခဲ့တဲ့ &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230; မင်း</span><span style="color: #274e13">ငါတို့အရမ်းသတိရနေတဲ့ &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;. မင်း</span><span style="color: #274e13">အရာရာမင်းကို သတိရနေတဲ့ ငါတို့ကတော့</span><span style="color: #274e13">မင်းနေရာဘယ်သူမှ မဝင်လာစေရကွာ</span><span style="color: #274e13">မင်းရဲ့ပုံဟန်</span><span style="color: #274e13">လွယ်အိတ်ကိုဘေးလွယ်</span><span style="color: #274e13">ပွင့်လင်းတဲ့စကား</span><span style="color: #274e13">ချိုသာတဲ့အပြုံး</span><span style="color: #274e13">အားပေးတဲ့စကားတွေနဲ့ မင်းကိုသတိရနေတယ်</span><span style="color: #274e13">မင်းအခုတော့ ဘဝအလင်းကို ကြိုတင်ရွေးခဲ့ပေါ့ &#8230;</span><span style="color: #274e13">ဒို့မင်းအတွက်</span><span style="color: #274e13">ရင်နင့်စွာ ကြေကွဲရင်း အထက်(ဘဝဂ်) မင်းပျော်ရွှင်စေ</span><span style="color: #274e13">ဆုတောင်းပေးတဲ့ တို့တတွေလည်း</span><span style="color: #274e13">မင်းနဲ့တစ်နေ့ဆုံတွေ့မှာပါဘဲ</span><span style="color: #274e13">သံသရာတစ်ကွေ့ ဘဝတစ်ကွေ့မှာ ခွဲခွာခဲ့တဲ့</span><span style="color: #274e13">မင်းအတွက် အံကိုခဲရင်း</span><span style="color: #274e13">ဝေးသွားတာကို ဆွေးမိတယ် &#8230;</span><span style="color: #274e13">&#8216;စိန်&#8217; ဟာ &#8216;မှန်&#8217; မရွေးဘူးဆိုသလို</span><span style="color: #274e13">&#8216;သေခြင်း&#8217; ဟာလည်း &#8216;လူ&#8217; မရွေးပါဘူးဆိုတာ ဒို့သိပါတယ်</span><span style="color: #274e13">သွားရတာတော့ သွားတာပေါ့</span><span style="color: #274e13">ဒါပေမယ့် မင်းသွားတာ စောလွန်းတယ်</span><span style="color: #274e13">မင်းဖျားနာတာ တို့တတွေတွေ့တော့</span><span style="color: #274e13">အသည်းနှလုံးဆွဲထုတ် နှလုံးသွေးဖောက်သောက်ခံရသလို</span><span style="color: #274e13">အရိုးကြေမွ မျက်လုံးတွေပြာတောက်လာတယ်</span><span style="color: #274e13">တစ်ကိုယ်လုံးတုန်လာတယ်</span><span style="color: #274e13">မင်းကိုအရမ်းစိုးရိမ်ရင်းနဲ့ ကြွေခဲ့တဲ့မင်းကို</span><span style="color: #274e13">ကြွေလင့်တဲ့အသည်းတွေနဲ့ ငါတို့ စိတ်ဓာတ်တွေ မခိုင်တော့ဘူး</span><span style="color: #274e13">မင်းကိုလွမ်းတယ်ကွာ &#8230;. ။</span><span style="color: #274e13">မင်းတစ်ယောက် ဗုဒ္ဓရဲ့အရိပ်အောက်မှာ အေးမြစေသား &#8230;</span><span style="color: #274e13">ဘဝဂ်ဘုံမှာ ကောင်းရာသုဂတိလားစေသား &#8230; ။</span></p>


<p class="wp-block-paragraph"><span style="color: red">ပထမနှဈ ကှနျပြူတာတက်ကသိုလျ</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b7%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%bd%e1%80%b1-%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%99%e1%80%b1-%e1%81%83/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2079</post-id>	</item>
		<item>
		<title>ငရဲခွေးကြီး လွတ်နေပြီ</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%81%e1%80%bd%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%ae/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%81%e1%80%bd%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%ae/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 10 Sep 2009 01:30:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ပီကေ့မှတ်စု]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%81%e1%80%bd%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%ae/</guid>

					<description><![CDATA[ပုံ &#8211; အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း စာတည်းအဖွဲ့ (၁၉၃၆) ပုံ &#8211; ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အလုပ်အမှုဆောင်များ (၁၉၃၆) ၁၉၃၆ ခုနစ် ဇန္နဝါရီလထုတ် အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းမှာ ရေးသားပုံနှိပ်ခဲ့တဲ့ ငရဲခွေးကြီး လွတ်နေပြီ ဆိုတဲ့ ပေးစာတစ်စောင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မူရင်းရေးသားသူ (ညိုမြ) ရဲ့ နာမည်ကို မဖော်ထုတ်ပေးတဲ့အတွက် ၁၉၃၆ ခုနစ် ဖေဖော်ဝါရီလမှာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ အတူ ဦးနုကိုပါ တက္ကသိုလ်ကနေ ထုတ်ပယ်ပစ်လိုက်တယ်။ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းဟာ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား သမဂ္ဂအဖွဲ့က ထုတ်ဝေတဲ့ မဂ္ဂဇင်း တစ်စောင်ဖြစ်တယ်။ နောက်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဟာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား သမဂ္ဂအဖွဲ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးလည်းဖြစ်၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းရဲ့ အယ်ဒီတာလည်း ဖြစ်တာကြောင့် သူ့မှာ အဓိက တာဝန်ရှိတယ်ဆိုပြီး သူတို့ကို ကျောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလို ကျောင်းထုတ်ပစ်လိုက်လို့ [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/img269.imageshack.us/img269/3760/aseditorialboard.jpg" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">ပုံ &#8211; အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း စာတည်းအဖွဲ့ (၁၉၃၆)</p>


<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/img269.imageshack.us/img269/2769/asstudentsunion.jpg" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">ပုံ &#8211; ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အလုပ်အမှုဆောင်များ (၁၉၃၆)</p>


<p class="wp-block-paragraph">၁၉၃၆ ခုနစ် ဇန္နဝါရီလထုတ် အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းမှာ ရေးသားပုံနှိပ်ခဲ့တဲ့ ငရဲခွေးကြီး လွတ်နေပြီ ဆိုတဲ့ ပေးစာတစ်စောင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မူရင်းရေးသားသူ (ညိုမြ) ရဲ့ နာမည်ကို မဖော်ထုတ်ပေးတဲ့အတွက် ၁၉၃၆ ခုနစ် ဖေဖော်ဝါရီလမှာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ အတူ ဦးနုကိုပါ တက္ကသိုလ်ကနေ ထုတ်ပယ်ပစ်လိုက်တယ်။ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းဟာ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား သမဂ္ဂအဖွဲ့က ထုတ်ဝေတဲ့ မဂ္ဂဇင်း တစ်စောင်ဖြစ်တယ်။ နောက်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဟာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား သမဂ္ဂအဖွဲ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးလည်းဖြစ်၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းရဲ့ အယ်ဒီတာလည်း ဖြစ်တာကြောင့် သူ့မှာ အဓိက တာဝန်ရှိတယ်ဆိုပြီး သူတို့ကို ကျောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလို ကျောင်းထုတ်ပစ်လိုက်လို့ ဆိုပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေ ဝိုင်းဝန်း ဆန္ဒပြရာက ဒုတိယကျောင်းသား သပိတ်ပေါ်ပေါက်လာတယ်။ အဲဒီလို မြန်မာသမိုင်းမှာ အင်မတန်မှ အရေးပါတဲ့ စာတစ်ပုဒ်ကို ရေးသားခဲ့တဲ့ နဂိုမူအတိုင်း ပြန်လည်ခံစားနိုင်စေဖို့ မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။ အပျောက်မပျက် ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ သဘောလည်း ပါပါတယ်။ အခုခေတ် လူငယ် အများစုဟာ ဒီစာကို ဖတ်ဖူးကြတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အင်္ဂလိပ်လို မူရင်း အရေးအသားနဲ့ မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။</p>


<p class="wp-block-paragraph">The Hell-Hound at Large</p>


<p class="wp-block-paragraph">Escaped from Awizi, a devil in the form of a black dog. Had been during his brief span on earth a base object of universal odium and execration, sentenced to Eternal Damnation for Treachery, Theft, Presumption, Intrigue, Pettifogging, Sadism, Churlishness, Vulgarity, etc. A pimping knave with avuncular pretensions to some cheap wiggling wenches from a well-known Hostel, he was also a hectic popularity-hunter, shamming interest in Games, Concerts, Associations, etc., menacing the public placed with his unwanted presence though generally welcomed everywhere as small-pox. His only distinguishing marks have been the abominable V.D. ulcers on his neck and buboes due to copulation with his own wife.Will finder please kick him back to Hell?<span style="font-style: italic;font-weight: bold">Yamamin</span>From: &#8220;Oway&#8221; or The Voice of Peacock, Voice of the RUSU, Jan. 1936; Vol 5, No. 1, p. 56. Points from Letters.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%84%e1%80%9b%e1%80%b2%e1%80%81%e1%80%bd%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%ae/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2471</post-id>	</item>
		<item>
		<title>မြန်မာ့ကျား</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 22 Dec 2008 13:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/</guid>

					<description><![CDATA[ခေါင်းစဉ်ကို ဖတ်ပြီး မြန်မာ့ကျားဆိုလို့ အကောင်ကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည်နဲ့ သတ္တဝါကို ပြေးမြင်မိကြတော့မယ် ထင်တယ်။ ကျနော် ဆိုလိုချင်တာက အကောင်လည်း မကြီးဘူး၊ အမြီးလည်း မပါတဲ့ ကျားပါ။ ကျားကစားနည်းကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒါဆို မျက်လုံးထဲ မြင်ပြီထင်တယ်။ အရောင်တစ်ကွက် ပြောင်တစ်ကွက်နဲ့ ကွက်ကြား ဆွဲထား ဘန်းပြားပေါ်မှာ ဇယ်တွေကို တဇောင်းလေး စောင်းငမ်းစောင်းငမ်း ရွှေ့ရတဲ့ ကစားနည်းပေါ့ဗျာ။ ဒီကစားနည်းက အားလုံး သိနေပြီးသားမို့ ဘာတွေများ ထပ်ရေးစရာ လိုပါလိမ့်မလဲလို့ တွေးနေမိလိမ့်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ ရေးစရာ မရှိပါဘူး။ အဲ ဒါပေမယ့် ကျနော် ခေါင်းစဉ်တပ်ထားတာ &#8220;မြန်မာ့ကျား&#8221; တဲ့။ အဓိပ္ပာယ်က မြန်မာ့ရိုးရာ ကျားကစားနည်းကို ဆိုလိုတာပါ။ ကျနော်တို့ အများစုက ခုနပြောတဲ့ စောင်းငမ်းစောင်းငမ်း သွားနေတဲ့ [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">ခေါင်းစဉ်ကို ဖတ်ပြီး မြန်မာ့ကျားဆိုလို့ အကောင်ကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည်နဲ့ သတ္တဝါကို ပြေးမြင်မိကြတော့မယ် ထင်တယ်။ ကျနော် ဆိုလိုချင်တာက အကောင်လည်း မကြီးဘူး၊ အမြီးလည်း မပါတဲ့ ကျားပါ။ ကျားကစားနည်းကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒါဆို မျက်လုံးထဲ မြင်ပြီထင်တယ်။ အရောင်တစ်ကွက် ပြောင်တစ်ကွက်နဲ့ ကွက်ကြား ဆွဲထား ဘန်းပြားပေါ်မှာ ဇယ်တွေကို တဇောင်းလေး စောင်းငမ်းစောင်းငမ်း ရွှေ့ရတဲ့ ကစားနည်းပေါ့ဗျာ။ ဒီကစားနည်းက အားလုံး သိနေပြီးသားမို့ ဘာတွေများ ထပ်ရေးစရာ လိုပါလိမ့်မလဲလို့ တွေးနေမိလိမ့်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ ရေးစရာ မရှိပါဘူး။ အဲ ဒါပေမယ့် ကျနော် ခေါင်းစဉ်တပ်ထားတာ &#8220;မြန်မာ့ကျား&#8221; တဲ့။ အဓိပ္ပာယ်က မြန်မာ့ရိုးရာ ကျားကစားနည်းကို ဆိုလိုတာပါ။ ကျနော်တို့ အများစုက ခုနပြောတဲ့ စောင်းငမ်းစောင်းငမ်း သွားနေတဲ့ ကျားကို Made in Myanmar ထင်နေကြတာ။ တကယ်တော့ အဲဒါ သွင်းကုန်ကြီးဗျ။ အင်ပို့ လုပ်ထားတာ။ ဒါကြောင့် ကျနော်က ကျနော်တို့ရဲ့ မြန်မာ့ရိုးရာ ကျားကစားနည်းကို နည်းနည်း တင်ပြချင်ပါတယ်။အပွင့်လင်းဆုံး ဝန်ခံရရင် ကျနော်လည်း ပြည်တွင်းဖြစ် ကျား ရှိမှန်း သိတာ မကြာသေးဘူးဗျ။ တစ်နေ့က စာအုပ်ပြပွဲ ရှိလို့ ကျနော် သွားကြည့်ဖြစ်တယ်။ နှင်းဆီကုန်း ဘိုးဘွားရိပ်သာမှာ လုပ်တာ။ ထုံးစံအတိုင်း စာအုပ်တွေကတော့ သားရေယိုစရာ ချည်းပါပဲဗျာ။ လိုချင်လိုက်တော့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်၊ အော်လိုက်တဲ့ ဈေးကလည်း ပြဲလန်နေတာပဲ။ ဈေးတစ်ခါ ပြောလိုက်တိုင်း ကိုင်ထားတဲ့ စာအုပ်ကို လွတ်မကျအောင် မနည်း ဆုတ်ထားရတယ်။ ဒီတော့ ဝယ်မယ်ဆိုတာထက် မြည်းမယ်ဆိုတဲ့ အာသီသက ပိုပြင်းထန်သွားတယ်။ တတ်နိုင်တဲ့ ဈေးရအောင် ဆစ်ကြည့်တယ်။ ရရင် ဝယ်လိုက်တယ်။ မရရင်တော့ ကောက်မြည်းလိုက်တယ်ပေါ့။ မန်းလေးက ထိုးမုန့်တန်းလို မဝယ်ဘဲ အမြည်းစားလို့ရတယ်။ အဟက်။ ဟိုလျှောက်ကြည့် ဒီလျှောက်ကြည့်ရင်းနဲ့ ဦးသိန်းဇံ ပြုစုထားတဲ့ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု သုတပဒေသာ ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကို သွားတွေ့တယ်။ နည်းနည်း မြည်းကြည့်လိုက်တာနဲ့ လက်က မချချင်တော့ဘူး။ အားပါးပါး ကျနော် ကြားတောင် မကြားဖူးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ ကျနော် စနစ်တကျ သိချင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ရေးထားတော့ ဝယ်မယ်ဆိုပြီး ဈေးမေးလိုက်တာ ငုတ်တုတ်မေ့သွားတယ်။ အဲဒီအထဲမှာပဲ ကျနော် ကျားကစားနည်းအကြောင်းကို ဖတ်လိုက်ရတယ်။ ဝယ်က ဝယ်ချင်၊ ဈေးက မပေးချင်နဲ့ ဆိုင်ကနေ ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။ တစ်ဆိုင်ဝင် တစ်ဆိုင်ထွက်ရင်း နောက်တစ်နေရာမှာ သွားတွေ့လိုက်တော့ ကြိုက်ဈေး ဆစ်လို့ ရသွားတယ်။ ကျနော် ဒီထက် ပို စိတ်ဝင်စားတဲ့ စာအုပ်က ကျေးလက်ပျော်ရွှင်မှု ဆိုတဲ့ စာအုပ်ပါ။ အဲဒီ စာအုပ်ထဲမှာ ကျေးလက်ကစားနည်းတွေ အကြောင်းကို သုတေသန ပြုထားတယ်။ စာအုပ်ကို တွေ့ပေမယ့် ဈေးအော်လို့ မဝယ်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ အဲ &#8230; ပြောရင်းနဲ့ ဘယ်ရောက်သွားလဲ မသိဘူး။ အခု ကျနော် တင်ပြချင်တာက ဦးသိန်းဇံ ရေးသားထားတဲ့ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု သုတပဒေသာ ဆိုတဲ့ စာအုပ်ထဲကပါ။ စာရေးသူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း မြန်မာပြည်သူတွေ ကိုယ့်ရဲ့ ရိုးရာကျားကစားနည်းကို ရှိလေမှန်းတောင် မသိတော့လို့ ထုတ်ဖော်တင်ပြခြင်း ဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ သူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လေး ပိုပြီး အထမြောက်သွားအောင် ကျနော်ကလည်း ထပ်ပြီး ဖောက်သည်ချလိုက်ပါတယ်။</p>


<p class="wp-block-paragraph">မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက စပြီး ကျားကစားသလဲ ဆိုတာကို သမိုင်းအထောက်အထားအရ သိရတာက ကျစွာမင်းကြီး လက်ထက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ထက် စောပြီးတော့ မှတ်တမ်းတွေမှာ မတွေ့ရပါဘူး။ မြန်မာ့ရိုးရာ ကျားကစားနည်း စုစုပေါင်း လေးနည်း ရှိပါတယ်။</p>


<ol class="wp-block-list">

<li>ရှစ်ကွက်ကျား</li>


<li>လေးကွက်ကျား</li>


<li>သုံးထပ်ကျား နဲ့</li>


<li>လကျား (သု့ိ) အိမ်သာကျား တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။</li>

</ol>


<p class="wp-block-paragraph">ကစားဘန်း အကွက် အရေအတွက် ကွဲပြားသလို၊ ဥပဒေသတွေလည်း ကွဲပြားကြပါတယ်။ ကစားနည်း လေးမျိုးစလုံးဟာ အခုချိန်ဆို ကွယ်ပျောက်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ အင်မတန်မှ နှမြောစရာ ကောင်းပါတယ်။ ကစားနည်းတွေကို လေ့လာကြည့်မယ်ဆိုရင် လက်ရှိ အများ ကစားနေတဲ့ ကျားကစားနည်းထက် အများကြီး အဆင့်မြင့်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ကဲ &#8230; ကျနော်တို့ ရှစ်ကွက်ကျားကနေ စ လေ့လာကြည့်ရအောင်ဗျာ။</p>


<p class="wp-block-paragraph"><span style="font-weight: bold">&lt;&lt;&lt;&gt;&gt;&gt;</span></p>


<p class="wp-block-paragraph">ကျားဘန်း ဖွဲ့စည်းပုံနာမည်နဲ့ လိုက်အောင်ပဲ အလျားရှစ်ကွက် အနံရှစ်ကွက် ရှိတဲ့ အကွက်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ကျားဘန်းကို သုံးပြီး ဆော့ရပါတယ်။ ပုံမှန် ကစားနေတဲ့ ကျားဘန်းက အကွက်ရေ အတူတူပါပဲ။ ထူးတာက ရှစ်ကွက်ကျားမှာ တစ်ကွက်ခြားဆီ အရောင်ခြယ်စရာ မလိုပါဘူး။ဇယ်များ နေရာချခြင်း</p>


<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/img213.imageshack.us/img213/7821/kyar1yb0.gif" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">အကွက်အရေအတွက် တူပေမယ့် ကျား နေရာချပုံတော့ မတူပါဘူး။ စာဖတ်သူအားလုံး ပုံမှန် ကျားကစားနည်းနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားလို့ ယူဆမိလို့ အဲဒီနည်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ပြောသွားပါ့မယ်။ အဖြူအမဲ ကျားနှစ်ရောင် ရှိတယ် ဆိုပါစို့။ ကျနော် သိပြီးသား နည်းနဲ့ဆို ကျားကို တစ်ကွက်ခြားစီ သုံးတန်း ချရပါတယ်။ စုစုပေါင်း ကျား (၁၂) ကောင်ပေါ့။ အခု ရှစ်ကွက်ကျားက အဲလို မဟုတ်ဘူးဗျ။ စုစုပေါင်း (၁၈) ကောင် ရှိပါတယ်။ ပထမဆုံးတန်းမှာ ရှစ်ကွက်စလုံး ကျားတစ်ကောင်စီ ချရတယ်။ ဒုတိယတန်းလည်း ရှစ်ကောင်။ တတိယတန်းကျ ဘယ်ဘက် အစွန်းဆုံး အကွက်နဲ့ ညာဘက် အစွန်ဆုံး အကွက် နှစ်ကွက်ပဲမို့ နှစ်ကောင်။ တစ်ဘက်ဆီကို ကျား စုစုပေါင်း (၁၈) ကောင်စီနဲ့ ဆော့ရပါတယ်။ ပြောတာ မရှင်းရင် ပုံမှာ ကြည့်ကြည့်ပါ။ဇယ်အကွက်ရွှေ့ပုံ</p>


<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/img338.imageshack.us/img338/1811/kyar2mb1.gif" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">ကျနော်တို့ မြင်နေကျ ကစားနည်းက ကျားတွေကို ရွှေ့ချင်ရင် တစ်ဇောင်း သွားရပါတယ်။ ကျားတစ်ကောင်ရဲ့ သွားနိုင်တဲ့ ဦးတည်ရာက နှစ်ဖက်ပဲ ရှိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆို နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ မရလို့ပါ။ ရှစ်ကွက်ကျားမှာတော့ အတော်လေး ပုံစံကွဲသွားပါတယ်။ တဇောင်းသွားလို့ မရတော့ဘဲ တည့်တည့်ပဲ သွားရပါမယ်။ နောက်ပြန်သွားလို့ ရတာကြောင့် ဦးတည်ရာက စုစုပေါင်း လေးဖက် ရှိပါတယ်။ ဘယ်၊ ညာ၊ အထက်၊ အောက် ကြိုက်သလို သွားလို့ရတဲ့အပြင် မြင်ဖူးနေကျ ကစားနည်းလို တစ်ကွက်ချင်း ရွေ့ရတာ မဟုတ်ဘဲ လိုအပ်ရင် သုံးလေးငါးကွက် ရွှေ့ပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အရှေ့မှာ အတားအဆီး မရှိရင်ပေါ့။ လွတ်နေတဲ့ အကွက်အထိ ရွှေ့နိုင်ပါတယ်။ ပုံမှာ ကြည့်ကြည့်ပါ။ အနီဘက်က စ ကစားမယ် ဆိုပါစို့။ ပထမဆုံး အနေနဲ့ အနီဘက်က C1 က ကျားဟာ E1 ဆီ နှစ်ကွက် ရွှေ့လိုက်တယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ အနက်ကလည်း F8 ကနေ D8 ဆီ နှစ်ကွက် လိုက်ရွှေ့တယ်။ တတိယအနေနဲ့ အနီက E1 ကနေ E8 ဆီ ညာဘက် ရှစ်ကွက် ရွှေ့လိုက်တယ်။အကောင်စားခြင်းအရင် ကစားနည်းက တစ်ဖက်က ကျားကို စားတော့မယ် ဆိုရင် ကျားတစ်ကောင် ခုန်အုပ်သလို စားရပါတယ်။ တစ်ဖက်လူ ကျားရဲ့ တစ်ကွက်ကျော်မှာ နေရာလွတ်ရှိရင် စားပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ရှစ်ကွက်ကျားမှာတော့ ကျားစားနည်း နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်။ တစ်မျိုးက ညှပ်စားနည်း နဲ့ နောက်တစ်မျိုးက ထိုးစားနည်းပါ။ ညှပ်စားနည်း ဆိုတဲ့ နာမည်အတိုင်းပဲ ကိုယ့်ကျားနှစ်ကောင်နဲ့ ညှပ်ပြီး စားရပါတယ်။ ထိုးစားနည်းကတော့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျားနှစ်ကောင်ကြားထဲ ထိုးဝင်ပြီး စားလိုက်တာပါ။ အထက်က ပုံကို ကြည့်ကြည့်ပါ။ တတိယ ရွှေ့တဲ့အလှည့်မှာ အနီက E1 ကနေ E8 ကို ရွှေ့လိုက်တဲ့အတွက် D8 မှာ ရှိတဲ့ အနက်ကျားဟာ E8 ကျားနဲ့ C8 အနီကျားနှစ်ကောင်ရဲ့ အညှပ်ကို ခံလိုက်ရတာကြောင့် D8 ကျား သေပါတယ်။ သဘောက E8 ကျားနီက C8 ကျားနီရဲ့ အကူအညီနဲ့ D8 ကျားနက်ကို စားလိုက်တယ်။ အဲဒါကို ညှပ်စားနည်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။</p>


<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/img101.imageshack.us/img101/6303/kyar3ks2.gif" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">ထိုးစားနည်းကို နားလည်နိုင်ဖို့ အထက်က ပုံကို ကြည့်ကြည့်ပါဦး။ တကယ်လို့ ကျားနက်ဟာ G5 ကနေ B5 နေရာကို ရွှေ့လိုက်မယ်ဆိုရင် B4 ကျားနဲ့ B6 ကျား နှစ်ကောင်လုံး သေပါတယ်။ အဲဒါကို ထိုးစားတယ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ သတိပြုစရာ ရှိလာပါတယ်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ xxxxox-x ဖြစ်နေလို့ o ရဲ့ ဘေးနှစ်ဘက် x နှစ်ကောင် အစားခံရတယ်။ တကယ်လို့ xxxoxx-x ဖြစ်နေရင်တော့ o ရဲ့ ဘယ်ဘက်က x နှစ်ကောင်နဲ့ ညာဘက်က x နှစ်ကောင်၊ စုစုပေါင်း လေးကောင် အစားခံရမယ်။ နောက် အခြေအနေတစ်ခုက xxxoxxxx ဆိုရင်တော့ ဘယ်ဘက်သုံးကောင်နဲ့ ညာဘက်သုံးကောင် စုစုပေါင်း ခြောက်ကောင် အစားခံရမယ်ဗျ။ တစ်ခု သတိထားရမှာက ကြားမှာ ကွက်လပ် ခြားနေရင် စားလို့ မရပါဘူး။ နောက်တစ်ခုက ထောင့်ကပ်နေတဲ့ အကောင်တွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ စားလို့ မရပါဘူး။ပုံမှန်မြင်နေကျ ကျားကစားနည်းမှာ နှစ်ကောင်ရိုက်၊ သုံးကောင်ရိုက်၊ လေးကောင်ရိုက်တွေ ရှိသလို ရှစ်ကွက်ကျားမှာလည်း အစုလိုက် အပြုံလိုက် စားလို့ရပါတယ်။ ထူးခြားတာတစ်ခုက ရှစ်ကွက်ကျားက ရန်သူကျားတွေ ကပ်နေမှ စားလို့ရပြီး မြင်နေကျ ကစားနည်းကတော့ တစ်ကွက်စီခြားနေမှ စားလို့ရတာပါ။အောင်ပွဲခံခြင်းထုံးစံအတိုင်း ကျားကုန်သွားရင် မကုန်တဲ့ဘက်က အနိုင်ရတာပေါ့။ ဒါတော့ အတူတူပါပဲ။ နောက်တစ်ခုက ကိုယ့်ကျားတွေ တစ်ခုမှ လှုပ်လို့ မရတော့ရင်လည်း ရှုံးပါတယ်။ကဲ &#8230; ကစားနည်း ဥပဒေကတော့ ဒါပဲဗျ။ အကောင်စားရတဲ့ ပုံစံ ဆန်းပြားတော့ အတော်လေး ပညာသားပါတယ်။ တရုတ်ကျားကစားနည်း တစ်မျိုး ဖြစ်တဲ့ ဝေချီ (GO) နဲ့ သွားဆင်ပါတယ်။ ဝေချီကလည်း ရန်သူကို စစ်တိုက်သလို ညှပ်ပူညှပ်ပိတ် ဖမ်းပြီး စားရတာပါ။ ကျနော်တို့ ကစားရိုး ကျားနဲ့ မတူတာက ရှစ်ကွက်ကျားမှာ ကင်းမရှိပါဘူး။ ကျားတစ်ကောင်ချင်းစီရဲ့ Rank အဆင့်အတန်းက အတူတူပါပဲ။ တဖက်က ညှပ်စားဖို့ ပြင်နေတဲ့ အကွက်ကို တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်တဲ့အနေနဲ့ ထိုးစားပစ်လိုက်လို့ ရနေပါတယ်။ အပြန်အလှန် အနေနဲ့ ထိုးစားမယ့် စိတ်ကူးကို ညှပ်စားပြီး ဖျက်လို့ ရနေတော့ ဘတပြန် ကျားတပြန် တိုက်ခိုက်လို့ ရသလို ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် တစ်ဖက်လူ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ တိုက်စစ်တွေနဲ့ ပုံစံချတတ်မှ အန္တရာယ်ကင်းတဲ့ ကစားကွက် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အင်း ရေးရင်းနဲ့ ကစားချင်လာပြီ။ ကဲ ဗျာ။ စာဖတ်သူလည်း ကစားတတ်သွားပြီ ဆိုရင် ကျနော်တို့ တစ်ပွဲတစ်လမ်းလောက် ဆွဲလိုက်ကြရအောင်လား။</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1754</post-id>	</item>
		<item>
		<title>ဟိုးတစ်ခေတ်က ကြေးနန်းရုံများ</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%9f%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%80-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%af/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%9f%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%80-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%af/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 19 Dec 2008 12:49:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ကိုးကား]]></category>
		<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%9f%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%80-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%af/</guid>

					<description><![CDATA[၁၉ ရာစု ဝင်လာတယ် ဆိုတာနဲ့ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှာ သိပ္ပံပညာဟာ အံ့မခန်း တိုးတက်လာလိုက်တာ အရှိန်က အခုထိ မသေသေးပါဘူး။ အထူးသဖြင့်တော့ အနောက်နိုင်ငံမှာပေါ့။ အဲဒီအထဲမှာ အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံးနဲ့ လူဆိုတဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ဆွဲတင်ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ တီထွင်မှုကတော့ ဆက်သွယ်ရေးပိုင်းပေါ့။ ဆက်သွယ်ရေးတွေ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းလာလို့ သိပ္ပံပညာရဲ့ ကျက်စားရာကလည်း အနောက်နိုင်ငံကနေ ဘက်ပေါင်းစုံကို ပျံ့နှံ့ပြီး ပညာရေးစီးမှာ မျှောလိုက်နေကြတယ်။ တစ်နေရာဆီက တီထွင်မှုဟာ တခြားတစ်နေရာကို အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ရောက်နိုင်ခဲ့လို့ တီထွင်မှုရဲ့ အကျိုးရလဒ်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးနီးပါး ခံစားကြရတယ်။ ဆက်သွယ်ရေး ကောင်းတာနဲ့အမျှ စီးပွားရေးမှာလည်း သွက်လက်မြန်ဆန်တဲ့ ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားမှုတွေနဲ့အတူ ငွေကြေးလည်ပတ်မှုက ကမ္ဘာနိုင်ငံ အသီးသီးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်း နိုင်လာတယ်။ နိုင်ငံ အုပ်ချုပ်ရေးအပိုင်းက ကြည့်ရင်လည်း သတင်းအချက်အလက် [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">၁၉ ရာစု ဝင်လာတယ် ဆိုတာနဲ့ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှာ သိပ္ပံပညာဟာ အံ့မခန်း တိုးတက်လာလိုက်တာ အရှိန်က အခုထိ မသေသေးပါဘူး။ အထူးသဖြင့်တော့ အနောက်နိုင်ငံမှာပေါ့။ အဲဒီအထဲမှာ အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံးနဲ့ လူဆိုတဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ဆွဲတင်ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ တီထွင်မှုကတော့ ဆက်သွယ်ရေးပိုင်းပေါ့။ ဆက်သွယ်ရေးတွေ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းလာလို့ သိပ္ပံပညာရဲ့ ကျက်စားရာကလည်း အနောက်နိုင်ငံကနေ ဘက်ပေါင်းစုံကို ပျံ့နှံ့ပြီး ပညာရေးစီးမှာ မျှောလိုက်နေကြတယ်။ တစ်နေရာဆီက တီထွင်မှုဟာ တခြားတစ်နေရာကို အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ရောက်နိုင်ခဲ့လို့ တီထွင်မှုရဲ့ အကျိုးရလဒ်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးနီးပါး ခံစားကြရတယ်။ ဆက်သွယ်ရေး ကောင်းတာနဲ့အမျှ စီးပွားရေးမှာလည်း သွက်လက်မြန်ဆန်တဲ့ ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားမှုတွေနဲ့အတူ ငွေကြေးလည်ပတ်မှုက ကမ္ဘာနိုင်ငံ အသီးသီးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်း နိုင်လာတယ်။ နိုင်ငံ အုပ်ချုပ်ရေးအပိုင်းက ကြည့်ရင်လည်း သတင်းအချက်အလက် သွက်လပ်မှုရဲ့ အသီးအပွင့်တွေကြောင့် အချိန်နဲ့လုပြီး အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချနိုင်လာတယ်။ ဒါတွေကို ကျနော် မြင်သလို ၁၈၇၀ ခုနစ်လောက် ကတည်းက မြန်မာနိုင်ငံက ကနောင်မင်းသားနဲ့ ယောအတွင်းဝန် ဦးဘိုးလှိုင် ခေါင်းဆောင်တဲ့ သိပ္ပံပညာရှင် အဖွဲ့က မမြင်ဘဲကို မနေပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ၁၈၇၇ ခုနစ်အထိ စာရင်းအရ မြို့ကြီး အသီးသီးမှာ ဆောက်လုပ်ထားတဲ့ ကြေးနန်းရုံပေါင်း (၁၇) ရုံထက် မနည်း ရှိနေပါတယ်။ အတိအကျ မပြောနိုင်တဲ့ အကြောင်းအရင်းကို အောက်မှာ ရှင်းပြပေးပါ့မယ်။ အဲဒီခေတ် အဲဒီအခါမှ ကမ္ဘာမှာ ခေတ်အမှီဆုံး ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာက ကြေးနန်းပဲလေ။ အဲဒီခေတ်က မြန်မာတွေ ဘယ်လောက် ခေတ်မီသလဲဆိုတာ သိနိုင်ဖို့ ကမ္ဘာ့ကြေးနန်းသမိုင်းကို ပြန်လှန်ကြည့်ရင် ပိုသိသာနိုင်ပါတယ်။ အကျဉ်းချုပ်လေး တင်ပြပါရစေ။၁၈၀၉ ခုနစ်မှာ Samuel Thomas von Sömmering ဆိုတဲ့ လူဟာ ပထမဆုံး ကြေးနန်းကိရိယာကို တီထွင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ ကြေးနန်းစက်က ဓါတုပစ္စည်းတွေ အသုံးပြုတဲ့ စက်မျိုးဖြစ်တယ်။၁၈၃၂ ခုနစ်မှာ Baron Schilling ဟာ သံလိုက်စက်ကွင်းသုံး ကြေးနန်းကိရိယာကို တီထွင်ခဲ့တယ်။၁၈၃၃ ခုနစ် Göttingen မြို့မှာ လက်တွေ့ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ကြေးနန်းကိရိယာကို Carl Friedrich Gauss နဲ့ Wilhelm Weber က တီထွင်ခဲ့တယ်။၉ ဧပြီ ၁၈၃၉ ခုနစ်မှာ ကြေးနန်းရုံတွေကို စီးပွားဖြစ် မြို့တွေ ဆက်သွယ်ပြီး ပထမဆုံး အသုံးပြုနိုင်တယ်။ UK ရဲ့ Paddington ဘူတာကနေ West Drayton မြို့အထိ စုစုပေါင်း ၁၃ မိုင် အကွာအဝေးကို Sir William Fothergill Cooke က ကြေးနန်းသွယ်တန်း ပေးခဲ့တယ်။၁၈၃၇ ခုနစ် အမေရိကန်နိုင်ငံမှာလည်း Samuel F. B. Morse က သူ့ဖာသာ သီးခြား ကြေးနန်းကိရိယာကို တီထွင်ခဲ့တယ်။၂၄ မေ ၁၈၄၄ ခုနစ်မှာ အမေရိကားရဲ့ ပထမဆုံး ကြေးနန်းစာကို Morse က ပို့နိုင်ခဲ့တယ်။၁၈ ဂျူလိုင် ၁၈၆၆ ခုနစ်မှာ ပထမဆုံးအနေနဲ့ အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ပြီး ကြေးနန်း သွယ်တန်းနိုင်ခဲ့တယ်။၁၈၇၀ ခုနစ်မှာ UK ကနေ အိန္ဒိယနိုင်ငံကို ကြေးနန်းသွယ်တန်းနိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အိန္ဒိယဟာ အင်္ဂလိပ်ရဲ့ ကိုလိုနီနိုင်ငံ ဖြစ်နေပါပြီ။၁၈၇၀ ခုနစ်မှာပဲ ဥရောပကနေ တရုတ်၊ ဟောင်ကောင် နဲ့ ဂျပန်အထိကို ကြေးနန်းလိုင်း ဆက်သွယ်ပါတယ်။အောက်တိုဘာ ၁၈၇၂ ခုနစ်မှာ သြစတေးလျနိုင်ငံကို ကြေးနန်း သွယ်တန်းနိုင်ခဲ့တယ်။၁၉၀၂ ခုနစ်မှာ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ပြီး သွယ်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် ကြေးနန်းဆက်သွယ်ရေးဟာ ကမ္ဘာတစ်ပတ် သွယ်နိုင်သွားပါတယ်။၁၈၅၀ ခုနစ် စာရင်းအရ အနောက်နိုင်ငံမှာ ကြေးနန်းသွယ်တန်း စရိတ်က ကြေးနန်းရုံ တစ်ရုံစာကို ဒေါ်လာ ၄၀၀၀၀၀ (လေးသိန်း) ကျပြီး ကြေးနန်းကြိုးအတွက်က တစ်မိုင်ကို ဒေါ်လာ ၆၀၀ (ခြောက်ရာ) ပေးရတယ်။ကဲ &#8230; ဒီလောက်ဆို ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က ခေတ်ပြိုင်အခြေအနေကို အကျဉ်းလောက် သိရောပေါ့။ ဒါဆို ကျနော်တို့ ခေတ်မီခဲ့ဖူးတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေကို ပြန်ပြောင်း အောက်မေ့ကြည့်ရအောင်။</p>


<p class="wp-block-paragraph">၁၈၇၀ ခုနစ် နှစ်ဦးပိုင်းမှာ မြန်မာနိုင်ငံဟာ ကြေးနန်းလိုင်းတွေကို စတင်ပြီး သွယ်တန်းနေပါပြီ။ အဲဒီ အချိန်မှာပဲ အာရှရဲ့ အင်အားကြီး နိုင်ငံတွေ ဖြစ်တဲ့ ဂျပန်၊ တရုတ်နဲ့ အိန္ဒိယ နိုင်ငံတွေကို ဥရောပနဲ့ ကြေးနန်းသွယ် နေတာကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် မြန်မာတွေဟာ သိပ္ပံအမြင်နဲ့ ပညာမှာ ခေတ်နဲ့အညီ သွားနေတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ပြန်ကောက်ကြဦးစို့။ အဲဒီလို ကြေးနန်းသွယ်တန်းတဲ့ နေရာ၊ အခြေအနေ နဲ့ ကြေးနန်းရုံတွေရဲ့ အနေအထားတွေကို သက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတွေက ပုရပိုက်တွေနဲ့ ရေးသား လျှောက်တင်ရတယ်။ စာရင်းအရ အစိုးရနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ကြေးနန်းပုရပိုက် အဆူပေါင်း ၇၅ ဆူနဲ့ အရပ်သားနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ကြေးနန်းပုရပိုက် အဆူပေါင်း ၅၁ ဆူ ရှိကြောင်း သိရပါတယ်။ ကျနော် အနေနဲ့ ရှိသမျှ ပုရပိုက်တွေ အကုန်လုံးကို ဖတ်ရလို့ ဖတ်ဖူးလို့ ဒီစာကို ရေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒေါက်တာ မျိုးသန့်တင် ရေးတဲ့ ရှေးခေတ် မြန်မာသိပ္ပံကျမ်းများ ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှာ ကြေးနန်းပုရပိုက် တစ်ဆူအကြောင်း ပါလို့ ဖတ်ရင်း &#8220;အော် &#8230; ငါတို့ မြန်မာတွေ အတော်လေး ခေတ်မီခဲ့တာပဲ&#8221; လို့ တွေးမိတာကြောင့် မျှဝေလိုက်တာပါ။ ဆရာရေးတဲ့ ဆောင်းပါးထဲမှာ ပုရပိုက် နှစ်ဆူ အကြောင်းပဲ ပါပါတယ်။ အဲဒီ နှစ်ဆူတည်းပဲ သိရရုံနဲ့တင် အတော်လေး အားရမိပြီး ကုန်းဘောင်ခေတ်က ပြည်သူတွေအစား ဂုဏ်ယူမိလိုက်တယ်။ ကျနော် ဖတ်ထားရသလောက် ဖောက်သည်ချပါရစေ။</p>


<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/img135.imageshack.us/img135/733/22326105yq4.jpg" alt=""/></figure>


<figure class="wp-block-image"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" src="https://i0.wp.com/img152.imageshack.us/img152/1849/51851080iw1.jpg" alt=""/></figure>


<p class="wp-block-paragraph">အင်းဝမြို့ ကြေးနန်းရုံပြပုံ နှင့် တောင်တွင်းကြီး လမ်းခွဲပြ ပုရပိုက်ပုံ</p>


<p class="wp-block-paragraph">ပုရပိုက် နှစ်ဆူအရ ကြေးနန်လိုင်း လေးလိုင်းကို သိမှတ်လိုက်ရတယ်။ တစ်လိုင်းက မန္တလေးနန်းတော် အတွင်းကနေ ဒဂုန်မော်အထိ သွယ်တန်းထားပါတယ်။ စုစုပေါင်း ကြေးနန်းရုံပေါင်း ၉ ရုံနဲ့ အကွာအဝေး တာပေါင်း ၁၀၃၃၄၅ (၂၁၁.၂ မိုင်ကျော်) ရှိပါတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက် ကြေးနန်းရုံ ရှိတဲ့ မြို့တွေကို အစီအစဉ်လိုက် တင်ပြရရင်</p>


<ol class="wp-block-list">

<li>မန္တလေးနန်းတွင်းမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>မန္တလေးမြို့တွင်းမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>သပြေတန်းခံတပ်အနီးမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>အင်းဝမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>မြင်းခြံမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>ပုဂံမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>ရေနံချောင်းမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>တိုင်ပျောက်မှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>ဒဂုန်မော်မှာ တစ်ရုံ</li>

</ol>


<p class="wp-block-paragraph">ရှေးရှေးက ကြေးနန်းရုံကို ကြေးနန်းဓါတ်ရုံလို့ သုံးနှုန်းပါတယ်။ မန်း-ဒဂုန်မော် လိုင်းကို ဖောက်တော့ မြစ်ချောင်းပေါင်း (၂၀) ကို ကျော်လွှား ဖောက်လုပ်ရတယ်လို့ မှတ်တမ်း တင်ထားပါတယ်။နောက်ပြီး တိုင်ပျောက် ဓါတ်ရုံကနေ တောင်တွင်းကြီး ဘက်ကို လမ်းခွဲပြီး ကြေးနန်းလိုင်း တစ်လိုင်း ရှိသေးကြောင်း မြေပုံအရ သိရပေမယ့် တောင်တွင်းကြီးကြားက ဘယ်မြို့တွေမှာ ကြေးနန်းရုံတွေ ရှိသလဲ ဆိုတဲ့ စာရင်းအထောက်အထား မတွေ့ရသေးပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၁၄၀ လောက်က အခြေအနေနဲ့ မိုင် ၂၀၀ ကျော် ခရီးကို မြစ်ချောင်း (၂၀) ဖြတ်ပြီး ကြေးနန်းလိုင်း သွယ်ဖို့ ဆိုတာ ဘယ် လွယ်လိမ့်မလဲ။ နောက်ပြီး အဲဒီ ခေတ်မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ခံတပ်ရွာဖြစ်တဲ့ သပြေတန်းခံတပ် ကို ကြေးနန်းသွယ်ထားသလို ဂွေးချောင်းခံတပ်ကိုလည်း ကြေးနန်းသွယ်ထားကြောင်း ပုရပိုက် တစ်ဆူအရ သိရပါတယ်။ ပိုပြီး အံ့သြ ချီးကျူးဖို့ ကောင်းတာက အဲဒီ ဂွေးချောင်း ခံတပ်ကို မင်းလှဓါတ်ရုံကနေ သွယ်ထားပြီး ရေအောက် ကြေးနန်းကြိုးနဲ့ သွယ်ထားတယ်လို့ သိရတော့ ခေတ်မီလိုက်လေခြင်း လို့ မပြောဘဲကို မနေနိုင်တော့ပါဘူး။နောက် ချီးကျူးဖို့ ကောင်းတာ ရှိပါသေးတယ်။ တောအထပ်ထပ် တောင်အထပ်ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ရှမ်းပြည်နယ် မိုးနဲမြို့ နဲ့ မိုးဗြဲမြို့ ကို သွယ်ထားတဲ့ လိုင်းကို တွေ့လိုက်ရတော့ နောက်တချီ သြချလိုက်မိတယ်။ ပုရပိုက် အထောက်အထားအရ ကျောက်ဆည်မြို့ကနေ စပြီး မိုးနဲ မြို့အထိက တစ်လိုင်း၊ ကြားမြို့ ကျောက်ထပ်ကနေ လမ်းခွဲပြီး မိုးဗြဲမြို့ အထိက နောက်တစ်လိုင်း၊ နှစ်လိုင်းပေါင်း တာ ၁၀၀၆၇၀ (၂၀၅ မိုင်ကျော်) အကွာအဝေးကို သွယ်တန်းထားတယ်။ ဒီလိုင်း နှစ်ကြောင်းပေါ်မှာ ဓါတ်ရုံပေါင်း (၈) ရုံနဲ့ လမ်းမှာ ထောင်တဲ့ တိုင်ပေါင်း ၆၈၀၀ ရှိပါတယ်။</p>


<ol class="wp-block-list">

<li>ကျောက်ဆည်မှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>ရွာငံမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>ကျောက်ထပ်မှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>ညောင်ရွှေမှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>နောင်မွန်မှာ တစ်ရုံ၊</li>


<li>မိုးနဲမှာ တစ်ရုံ။</li>

</ol>


<p class="wp-block-paragraph">ကျောက်ထပ်ကနေ လမ်းခွဲပြီး</p>


<ol class="wp-block-list">

<li>ကြံ့ကုန်မှာ တစ်ရုံ</li>


<li>မိုးဗြဲမှာ တစ်ရုံ</li>

</ol>


<p class="wp-block-paragraph">အထက်က ပြထားတဲ့ ရှမ်းပြည်နယ်ရောက် ကြေးနန်းလိုင်းဟာ ၁၈၇၇ ခုနစ်မှာ အပြီးသတ် သွယ်တန်းပြီးပြီ ဆိုတာ သိရပါတယ်။ သမိုင်းနောက်ခံအရ ပြန်ကြည့်ရမယ်ဆိုရင် မြန်မာပြည်ရဲ့ ထက်ဝက်ဖြစ်တဲ့ အောက်မြန်မာပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ဖြစ်တဲ့ အင်္ဂလိပ်ရန်ဟာလည်း နေ့အလား ညအလား အန္တရာယ် ကျရောက်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မြန်မာပြည်နဲ့ ခေတ်ပြိုင် အင်အားတောင့်တင်းတာ ဆိုလို့ ရှမ်းပြည်ပဲ ရှိပါတယ်။ ရှမ်းစော်ဘွားတွေပေါ့။ အဲဒီအချိန်က ရှမ်းစော်ဘွားတွေက မြန်မာပြည်ကို မဟာမိတ်အနေနဲ့ ဆက်ဆံနေတဲ့ အစိုးရ အသေးစားလေးတွေပါ။ အခြေအနေအရ သိသင့်တဲ့ သတင်းတွေကို အချိန်နဲ့ တပြေးညီ သိနိုင်အောင်လို့ ရှမ်းပြည်မြို့တွေနဲ့ ကြေးနန်း သွယ်တန်း ထားတယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။ ဒါမှ အရေးကြုံလာရင် အပြန်အလှန် ထောက်ပံ့လို့ရမယ်လေ။ ရှမ်းပြည်အနေနဲ့ ကြေးနန်း သွယ်တန်းခွင့် ပြုခြင်းကလည်း မြန်မာဘုရင်သာ အင်္ဂလိပ်ကို လက်နက်ချလိုက်ရရင် သူ့အနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ တောင့်မခံနိုင်ဘူးဆိုတာ သိထားပြီး ဖြစ်လို့ နေပါလိမ့်မယ်။၁၈၇၇ ခုနစ်လောက်မှာ ဒီ ကြေးနန်းလိုင်း လေးလိုင်းထက်မက ရှိနေမယ်လို့ ကျနော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဆန်အိုးကြီးတွေကို တင်စားရတဲ့ မြစ်ကြီးနား-ဗန်းမော် နယ်နဲ့ ရွှေဘို-မုံရွာ-ဒီပဲယင်း နယ်တွေ မပါသေးလို့ပါ။ နောက်ပြီး အဲဒီခေတ်ကတည်းက ပြည်တန်တဲ့ ကျောက်မျက်တွေ တဖြိုင်ဖြိုင် ထွက်နေတဲ့ မိုးကုတ်နယ်ကိုလည်း သွယ်တန်းလိမ့်မယ်လို့ ယူဆမိပါတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကြေးနန်းရုံ တစ်ရုံစီမှာ အုပ်ချုပ်ဖို့ တစ်ယောက်စီ ထားထားတာ တွေ့ရပါတယ်။ နောက်ပြီး လမ်းပိုင်း တစ်ပိုင်းစီအတွက် ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ဖို့ လူတွေ အသီးသီး ခန့်ထားတဲ့ အထောက်အထားလည်း တွေ့ရပါတယ်။ လမ်းက တိုင်တွေ ယိမ်းယိုင်လို့ ပြုပြင်ဖို့ အစီရင်ခံတဲ့ ပုရပိုက်တွေ တွေ့ရပါတယ်။ သဘောအရဆို ကြေးနန်းလိုင်း လမ်းကြောင်းတလျှောက် အမြဲ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လူတွေလည်း ရှိဖို့ လိုတာပေါ့။ ကြေးနန်းကြိုး သွယ်တန်းနိုင်ဖို့ တိုင်ထောင်တဲ့ နေရာမှာလည်း ကျွန်းတိုင်ကို မြေကြီးမှာ ခိုင်မြဲအောင် တွင်းတူးပြီး အင်္ဂတေမန်တာ သိရတော့ ရေရည်အတွက် စနစ်တကျ လုပ်တတ်ကြောင်း သိရပါတယ်။ တိုင်တစ်တိုင်အတွက် အဖိုးအခကလည်း မသေးလောက်ဘူး။ ကျနော် ဟိုအပေါ်က ဖော်ပြထားတဲ့ စရိတ်တွေနဲ့ တွက်ချက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကြေးနန်းအတွက် ကုန်ကျမယ့် စရိတ်က အတော်လေး မသေးပါဘူး။ နောက်ပြီး ထိန်းသိမ်းစရိတ်လည်း မသေးလောက်ဘူး။ ဒါကို အကုန်အကျခံပြီး အမြော်အမြင် ရှိရှိ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့တဲ့ ကနောင်မင်းသားကြီးနဲ့ ယောအတွင်းဝန် ဦးဘိုးလှိုင်ကို မလေးစားဘဲကို မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်မိပါတယ်။</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%9f%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%80-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%af/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1779</post-id>	</item>
		<item>
		<title>စနည်းနာခြင်း</title>
		<link>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%85%e1%80%94%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/</link>
					<comments>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%85%e1%80%94%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ဖြိုးကျော်]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 28 Nov 2008 11:35:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[အရှေးအဟောင်းများ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%85%e1%80%94%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/</guid>

					<description><![CDATA[စနည်း / စနီး၊ စနဲ / နာမ် &#8211; ရှေ့ပြေးနိမိတ်အနေဖြင့် ကြားရသောအသံ။စနည်းနာ / စနဲနာ / ကြိယာ &#8211; လူအများ ပြောသံဆိုသံကို ထောက်လှမ်းသည်။ ဒါ မြန်မာစာဌာနက ထုတ်တဲ့ မြန်မာအဘိဓာန်မှာ ဖော်ပြထားချက်ပါ။ ကျနော်တို့ စနည်းနာတယ်လို့ သုံးလေ့ရှိတယ်။ မလုပ်ခင် ထောက်လှမ်းတယ်လို့ ကျနော်တို့ နားလည်ထားကြတယ်။ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုပြီး ရှင်းလင်း နားလည်ချင်တာနဲ့ အဘိဓာန်စာအုပ်ကို လှန်ပြီး ဖတ်ကြည့်မိတယ်။ အဲဒီစာအုပ်နဲ့ အတူ တခြား စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း သွားသတိရမိတယ်။ စနည်းနာခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ တင်ပြထားတဲ့ သမိုင်းစာအုပ်ပါ။ စနည်းနာတာနဲ့ သမိုင်းနဲ့ ဘာပတ်သက်သလဲလို့ တွေးမိပါလိမ့်မယ်။ ဘယ်လို ပတ်သက်သလဲ ဆိုတာသိရအောင် ဆက်ဖတ်ကြည့်စေချင်တယ်။ အခု [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph"><blockquote>စနည်း / စနီး၊ စနဲ / နာမ် &#8211; ရှေ့ပြေးနိမိတ်အနေဖြင့် ကြားရသောအသံ။<br>စနည်းနာ / စနဲနာ / ကြိယာ &#8211; လူအများ ပြောသံဆိုသံကို ထောက်လှမ်းသည်။</blockquote></p>


<p class="wp-block-paragraph">ဒါ မြန်မာစာဌာနက ထုတ်တဲ့ မြန်မာအဘိဓာန်မှာ ဖော်ပြထားချက်ပါ။ ကျနော်တို့ စနည်းနာတယ်လို့ သုံးလေ့ရှိတယ်။ မလုပ်ခင် ထောက်လှမ်းတယ်လို့ ကျနော်တို့ နားလည်ထားကြတယ်။ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုပြီး ရှင်းလင်း နားလည်ချင်တာနဲ့ အဘိဓာန်စာအုပ်ကို လှန်ပြီး ဖတ်ကြည့်မိတယ်။ အဲဒီစာအုပ်နဲ့ အတူ တခြား စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း သွားသတိရမိတယ်။ စနည်းနာခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ တင်ပြထားတဲ့ သမိုင်းစာအုပ်ပါ။ စနည်းနာတာနဲ့ သမိုင်းနဲ့ ဘာပတ်သက်သလဲလို့ တွေးမိပါလိမ့်မယ်။ ဘယ်လို ပတ်သက်သလဲ ဆိုတာသိရအောင် ဆက်ဖတ်ကြည့်စေချင်တယ်။ အခု တင်ပြမယ့် စိတ်ဝင်စားစရာ အချက်အလက်တွေကို အဓိကအားဖြင့် ဆရာ ဒေါက်တာသန်းထွန်း ရေးတဲ့ မြန်မာထွေထွေရာရာသမိုင်း ဆိုတဲ့ စာအုပ်ထဲက မြန်မာသမိုင်းတွင် လောကီပညာ အရေးပါပုံ (စာ &#8211; ၄၈) စာတမ်းမှ ညွှန်းဆိုလိုပါတယ်။</p>


<p class="wp-block-paragraph">ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ် မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက်က ရှင်ဘုရင်တွေဟာ တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်တဲ့ အခါမှာ ဘယ်သူမှ (လို့ ပြောလို့ရပါတယ်) လောကီပညာနဲ့ မလွတ်ကင်းကြပါဘူး။ မှော်ပညာလို့ အလွယ်တကူ ခေါ်တဲ့ မြန်မာတွေရဲ့ လောကီပညာဆိုတာ အင်း၊ အိုင်၊ ခလဲ့၊ လက်ဖွဲ့၊ ဂါထာ၊ မန္တန်၊ ပီယ၊ ဗေဒင်ယတြာဆိုတာတွေ အားလုံး ပါပါတယ်။ ရန်သူ (သို့) အချစ်မနှစ်သက်သူရဲ့ ရန်ကို အကာအကွယ်ယူဖို့ အင်း၊ အိုင်၊ ခလဲ့၊ လက်ဖွဲ့၊ ဂါထာ နဲ့ မန္တန်ကို အသုံးပြုကြတယ်။ ဗေဒင်မေးပြီး ကျရောက်လာမယ့် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင် ကာကွယ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လိုနေပါ၊ ဘာတွေဆောင်ပါ၊ ဘာတွေ ကြိုတင်လုပ်ထားပါ ဆိုတဲ့ ယတြာဟာ အကာအကွယ်ကို တကယ်ဖြစ်စေတယ်လို့လည်း ယုံကြသေးတယ်။ ဗေဒင်မေးပြီး ယတြာချေတာအပြင် အားကိုးစရာတွေ ရှိနေပါသေးတယ်။ အတိတ်၊ နိမိတ်၊ တဘောင်၊ စနည်း၊ ဘဝေါတွေကို နားထောင်ရတယ်။ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြီး အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ရတယ်။ အတိတ်ကဖြစ်တာ၊ အခု ဖြစ်တာတွေဟာ နောင်အခါ ဖြစ်ဖို့ရှိတယ်လို့ သတိပေးတာ ဖြစ်တယ်လို့ စွဲယူမှတ်သားထားတယ်။ နိမိတ်ဆိုတာကတော့ မကြာခင် ကျရောက်မယ့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးကြီးကို အခု ထင်သာမြင်သာအောင် (အခု ခလုတ်တိုက်တယ် ဆိုသလို) အခက်အခဲတစ်ခုကို ကြုံရတာမျိုး ဖြစ်တယ်။ တဘောင်က နောင် မကြာခင်ကျရောက်မယ့် ဘေးအန္တရာယ်ကို လူအများက ကြိုပြီး ပြောနေတတ်တယ်လို့ ယုံတယ်။ ဘဝေါက သိပ်ကြီးကျယ်တဲ့ ဒုက္ခ တွေ့ရတော့မယ်လို့ ကြောက်လန့်စိတ်ပေါ်အောင် မဖြစ်စဖူး ဖြတ်တဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပါတယ်။ပဒုံမင်း (၁၇၈၂ &#8211; ၁၈၁၉) လက်ထက်မှာ ပေါ်ခဲ့တဲ့ စနည်းတွေကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလို့ နည်းနည်း တင်ပြလိုပါတယ်။ ဘာလို့ ပဒုံမင်းကိုမှ ရွေးပြီး တင်ပြရသလဲဆိုရင် ပဒုံမင်းလက်ထက်မှာ လောကီအစီအမံတွေနဲ့ အုပ်ချုပ်တဲ့ အလေ့အထဟာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေလို့ပါ။ နောက်ပိုင်း ပဒုံမင်း လက်ထက်မှာပဲ အိန္ဒိယပြည်ကနေ ကူးယူခဲ့တဲ့ လောကီကျမ်းပေါင်း (၂၅၃) ကျမ်းရှိကြောင်း အထောက်အထားနဲ့တကွ တွေ့ရပါတယ်။ ပဒုံမင်းဟာ တိုင်းပြည် အရေးအရာတွေကို ဆုံးဖြတ်တဲ့အခါမှာ စနည်းနာလေ့ ရှိကြောင်း တွေ့ရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ မပြောမဖြစ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူ့နာမည်က အယူတော်မင်္ဂလာတဲ့။ ၁၆ ဇွန် ၁၇၆၂ ခုနစ်၊ ဒီပဲယင်းမြို့နယ် ကိုးသန်းတိုက်နယ် အရှမ်းကြခပ်ရွာမှာ မွေးပါတယ်။ အဖ ဦးရွှေညို၊ အမိ ဒေါ်မင်းလှ ဖြစ်ပြီး ငယ်နာမည် မောင်နိုးလို့ ခေါ်တယ်။ ၁၇၈၂ ပဒုံမင်း နန်းတက်တော့ အမှာတော်ရေးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတယ်။ တဘောင်တွေ အဓိပ္ပာယ်ကောက်တာ တော်တယ်လို့ နာမည်ရလာတော့ ပဒုံမင်းဟာ အယူတော်မင်္ဂလာဘွဲ့ ချီးမြှင့်ပြီး အပါးတော်မှာ ခစားစေတယ်။ အတိတ်၊ နိမိတ်၊ တဘောင်၊ စနည်း၊ ဘဝေါတွေကို သဘောအဓိပ္ပာယ် ကောက်တဲ့နေရာမှာ အယူတော်မင်္ဂလာကို မီတဲ့သူ မရှိပါဘူး။ ကဲ ကျနော်တို့ စနည်းနာလိုက်ကြရအောင်။မိုးတားစား သတိုးမင်းကြီး မင်းထင်ကျော်သူဟာ လွှတ်တော်တရားသူကြီး ဖြစ်တယ်။ အလွန်အမင်း လာဘ်စားတဲ့အတွက် နာမည်ပျက်ပြီး လူအပေါင်းဟာ အဲဒီတရားသူကြီး နှိပ်စက်သမျှကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ခံနေကြရပါတယ်။ ပဒုံမင်းက ဒီကိစ္စကို ထိထိရောက်ရောက် အရေးယူနိုင်ဖို့ အယူတော်မင်္ဂလာကို စနည်းနာစေတယ်။ အယူတော်မင်္ဂလာ နာခဲ့ရတဲ့ စနည်းက ဒီလိုပါ။ အမေက သမီးကို ဆန်ဝယ်သွားတာ ငွေစကို တစ်မူးလည်းမဟုတ်၊ တစ်မတ်လည်း မဟုတ်လေတော့ တစ်ပြည်ပဲ ရတော့တယ်လို့ ကြိမ်းတယ်။ ဒီလိုသာ ဆက်ပြီးလုပ်ရင် နင့်ကို ပြည်တောင်းမှောက်ပြီး ဆန်ချင်ပေးလိ့မ်မယ်လို့ ပြောပြန်တယ်။ ဒီအခြင်းအရာကို စကားတစ်ဆက်တည်း ပြောရင် မူးမဟုတ် မတ်မဟုတ်လို့ ပြည်မှောက်တယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။ တရားသူကြီးကို ရာထူးက ဖြုတ်လိုက်ပါတယ်။၁၃ မတ် ၁၈၁၀ နေ့မှာ တရုတ် ငရွှေကြည် အိမ်က စပြီး မီးကြီးလောင်လိုက်တာ နန်းတော်၊ ရွှေတိုက်နဲ့ တစ်မြို့လုံးနီးပါး လောင်ကျွမ်းသွားတယ် အဲဒီ အချိန်မှာပဲ တရုတ်သံအဖွဲ့ဟာ ဝန်တင်လား ခုနစ်ထောင်နဲ့ ငွေရှစ်သိန်းကိုင်ပြီး ကုန်ဝယ်ဖို့ အမရပူရကို ရောက်လာတယ်။ တစ်ည စစ်ကိုင်းမင်းသားရဲ့ လူတွေက တရုတ်သံအဖွဲ့ကို ဓါးပြဝင်တိုက်တယ်။ တရုတ်က ငွေကို ပြန်ပေးပြီး အပြစ်ရှိသူတွေကို ထိုက်သင့်တဲ့ဒဏ် ပေးဖို့ တောင်းဆိုတယ်။ ပဒုံမင်းက မီးထဲ ရွှေတိုက်ပါသွားလို့ ငွေကလည်း မဆပ်နိုင်၊ မြေးတော် စစ်ကိုင်းမင်းသားကိုလည်း ဒဏ်က မပေးချင် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါနဲ့ နှုတ်သွက်လျှာသွက်တဲ့ ဦးပေါ်ဦးကို တရုတ်သံနဲ့ ဝင်တွေ့ပြီး ညှိနှိုင်းစေတယ်။ တရုတ် ငရွှေကြည်ရဲ့ မီးကြောင့် ငွေသိန်းသန်းကုဋေ တန်းဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဆုံးရှုံးရလို့ တရုတ်တွေဆီက ပြန်တောင်းဆိုတယ်။ ဒီလို တန်ပြန်လုပ်တာ အောင်မြင်ပါ့မလား သိချင်လို့ စနည်းနာစေတယ်။ တရုတ်စကား မိဘများ လက်သုပ်လည်း စားကိန်းဖြစ်လာ။ ကျေးသားစစ်ပွဲအောင် ပြည်ထောင်လွမ်းခြင်းအေး ကျင်စွမ်လူ့ပဂေး တဲ့။ မင်းမိဖုရားက ယတြာဖြစ်တဲ့ တရုတ်စကားရွက်ကို လက်သုပ်ပြီး ပွဲတော်တည်လို့ ဦးပေါ်ဦး စကားစစ်နိုင်ပြီး တရုတ်တို့ အသာတကြည် ပြန်သွားရတယ်လို့ အယုံအကြည် ရှိပါတယ်။နောက် စနည်းတစ်ခုနဲ့ သာသနာရေး အငြင်းအခုံတစ်ခုကို ဖြေရှင်းခဲ့ပါသေးတယ်။ ၁၈ ရာစု နှစ်ဦးကစပြီး သံဃာတော်တွေ မညီမညွတ် ရှိခဲ့ကြတယ်။ အပေါ်ဝတ်ရုံကို အလုံခြုံသင့်၊ ပုခုံးတစ်ဖက် လှပ်သင့်ဆိုတဲ့ ငြင်းခုံပွဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပုခုံးတစ်ဖက်ပဲ ဖုံးအုပ်လိုတဲ့ သံဃာကို အတင် (ဧကံသိက)၊ ပုခုံးနှစ်ဖက်လုံး ဖုံးရင် အရုံ (ပရုပဏ) လို့ လွယ်လွယ် ခေါ်လေ့ရှိတယ်။ ၁၈၁၄ ခုနစ်မှာ အဲဒီ အချေအတင်ပွဲကို ပြီးပြတ်စေဖို့ ပဒုံမင်းဟာ ဆွေးနွေးပွဲကြီး ကျင်းပစေပြီး အပြိုင်အဆိုင် ပြောဆိုစေတယ်။ အတုလဆရာတော် (မောင်ပန်းထွေး) ရဲ့ ဧကံသိကအဆို ရှုံးပါတယ်။ အယူတော် မင်္ဂလာ ရထားတဲ့ စနည်းကဦးပြည်းယောကျ်ား လဘက်စားသည် တိုင်းကားပြည်ရွာ ဆူလတ္တံ့။ဦးပြည်းမိုးကြိုး ပစ်ခတ်ချိုးက အရိုးနေလ မှိန်လတ္တံ့။ဦးပြည်းလူမော် ရေကြောင်းပျော်သည် လှေပေါ်တောင်းမှောက် ဖြစ်လတ္တံ့။ထိုရောအခါ သာသနာသည် ရောင်ဝါနေသို့ ထွန်းလတ္တံ့။ဒီစနည်းကို ရှင်ဘုရင်က သဘောကျပြီး စနည်းထဲက ပါတဲ့အတိုင်း အတုလ လူထွက် မောင်ပန်းထွေးကို အဝတ်မပါ ဗလာ လှောင်အိမ်ထဲ ထည့်ပြီး ဧရာဝတီမြစ်ကြောင်းအတိုင်း သရက်အထိ မျှောချလိုက်တော့တယ်။ဒီပုံစံအတိုင်းပဲ အင်္ဂလိပ်တွေ တွဲဖက်ရုံးဆောက်ဖို့ မြေတောင်းတဲ့အခါ အယူတော်မင်္ဂလာရဲ့ စနည်းအတိုင်း တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် အင်္ဂလိပ်တွေက ပုသိမ်မှာ ကုန်တိုက်ဆောက်ဖို့ မြေတောင်းတော့လည်း စနည်းအတိုင်း ပြေပြေလည်လည် ဆက်ဆံ၊ ငွေပေးပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်တယ်။ ၁၈၀၆ ခု နန်းသစ်ဆောက်ဆဲ အဆောင်မိုးမှာ လင်းတနားတော့ အများစုက နိမိတ်မကောင်းဘူးလို့ ယူကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အယူတော်မင်္ဂလာရဲ့ အမြင်က တမူထူးနေတယ်။ ဂဏန်းဗေဒင်အရ လင်းတဟာ (၄ + ၇) ၁၁ ဖြစ်လို့ ပဒေသရာဇ် မင်းတစ်ပါးပါးက လက်အောက်ခံလိုပါတယ် ဆိုပြီး သမီးကညာဆက်ဖို့ တစ်ဆယ့်တစ်ရက်အတွင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဟောတယ်။ အမှန်တကယ်ပဲ တိုလျားစော်ကဲက သမီးကညာ ဆက်တယ်။ ဆန္ဒြကန္တသိင်္ဃကလည်း သမီးကညာ ဆက်လာတယ်။ လောကီပညာကို အသုံးချတဲ့ နေရာမှာ အသုံးများတာက အတိတ်၊ နိမိတ်၊ တဘောင်၊ စနည်းဖြစ်ပြီး အရေးပါတဲ့ သမိုင်းဝင် ကိစ္စတွေမှာ စနည်းနာပြီးမှ လုပ်လေ့ရှိတာကို တွေ့ရပါတယ်။ စနည်းရဲ့ သဘောက အချင်းချင်း (တခြားလူ မကြားဘူး အထင်နဲ့) မျက်မြင် ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကောင်းမကောင်း ရဲရဲ ပြောကြပုံကို ချောင်းနားထောင်ပြီး ဝေဖန်ချက်ကို အရေးယူ ဆောင်ရွက်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://phyoekyaw.com/blog/%e1%80%85%e1%80%94%e1%80%8a%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">2151</post-id>	</item>
	</channel>
</rss>
